Odczyn Kveima, test Kveima, odczyn Kveima-Siltzbacha (, ) – reakcja skóry po śródskórnym wstrzyknięciu wyjałowionej zawiesiny śledziony lub węzła chłonnego zawierającego ziarninę sarkoidalną z następowym pojawieniem się w miejscu wstrzyknięcia zmiany grudkowo-guzkowej, mającej histopatologiczne cechy ziarniny sarkoidalnej. Ma zastosowanie w diagnostyce sarkoidozy.
Badanie opracował norweski patolog Morten Ansgar Kveim w 1941 roku, a spopularyzował amerykański lekarz Louis Siltzbach. Metoda Kveima była z kolei rozwinięciem badań nad reakcją skóry na sarkoid zapoczątkowanych przez Waltera J. Nickersona w latach 30.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Pulmonologia Kategoria:Diagnostyka medyczna