SHL M17 Gazela – polski motocykl klasy produkowany w zakładach KZWM Polmo-SHL w Kielcach jako następca motocykla SHL M11.
Historia Prace nad następcą SHL M11 trwały w latach 1963–1968 i w rezultacie powstał SHL M17 Gazela z całkowicie nowym układem napędowym i nowoczesną stylistyką. Konstrukcję silnika Wiatr opracowano oraz podjęto produkcję w Zakładach Metalowych w Nowej Dębie, a produkcję podwozi i montaż pojazdu prowadzono w Kieleckich Zakładach Wyrobów Metalowych „Polmo-SHL” w Kielcach. Silnik o oznaczeniu W-2 Wiatr, skonstruowany przez inż. Wiesława Wiatraka we współpracy z Politechniką Krakowską, o pojemności zwiększonej w stosunku do silnika WFM S-32 o 1 cm³ (do 174 cm³), charakteryzował się mocą większą o 4,5 KM, uzyskaną dzięki optymalizacji napełniania cylindra, a także zwiększeniu wytrzymałości układu korbowego. Kształt silnika został dopasowany do stylistyki nowego motocykla. Pierwsza wersja silnika: W-2A, została już w 1967 roku zastosowana w przejściowym motocyklu M11W. Motocykl po raz pierwszy w powojennej produkcji polskiej wyposażono w zapłon bateryjny oraz alternator 12-woltowy 50 W, skonstruowany z zespolenia w jedną całość alternatora i aparatu zapłonowego zaprojektowanych kilka lat wcześniej z przeznaczeniem dla modernizowanej wersji Junaka. Od nowa zaprojektowano pojedynczą ramę kołyskową o dużej wytrzymałości. Zawieszenie przednie bazowało wciąż na wahaczu pchanym, lecz skrócono jego długość i amortyzatory teleskopowe ukryto w elementach nośnych wahacza, co poprawiło też estetykę. W Gazeli po raz pierwszy w Polsce zastosowano też amortyzatory tylne z dwustopniową regulacją twardości, a także reflektor zabudowany ze zbiornikiem paliwa. Kierownica wykonana została ze stalowych wytłoczek. Reflektor był wprawdzie mniejszy, o średnicy 136 mm w miejsce 150 mm, lecz zastosowano w nim mocniejszą żarówkę (35/35W). thumb|left | SHL Gazela - eksponat w Narodowym Muzeum Techniki w Warszawie
Model turystyczny M17 produkowany był w okresie od września 1968 do 5 czerwca 1970 roku, w liczbie około 50 000 egzemplarzy, z czego ok. 15 000 na eksport. Motocykl ten nie odbiegał od nowoczesnych konstrukcji w owym czasie, głównym minusem była jego wysoka cena – 17 300 zł. Problemem były też awarie w układzie przeniesienia napędu (głównie skrzynia biegów) z uwagi na dysponowaną moc silnika. Dodatkowo silnik W-2 posiadał dość częstą tendencję do zacierania się w okresie docierania silnika. Mimo popytu, w 1970 roku władze centralnie sterowanego przemysłu w Polsce zdecydowały o ograniczeniu produkcji motocykli i pozostawieniu tylko marki WSK, co doprowadziło do zakończenia produkcji motocykli w Kielcach 5 czerwca 1970 roku i uruchomieniu produkcji motocykli WSK z tym silnikiem.
Dane ogólne Długość (z bagażnikiem) / szerokość / wysokość (bez lusterek) – 2100 × 630 × 960 mm Masa własna motocykla – 125 kg Dopuszczalna masa całkowita – 300 kg Prędkość maksymalna – 110 km/h Zużycie paliwa – 3,0–3,2 l/100 km przy prędkości 70 km/h Pojemność zbiornika paliwa – 13 litrów (w tym 3,5 litra rezerwy)
Silnik Typ – W-2 „Wiatr”, jednocylindrowy, 2-suwowy Rodzaj cylindra – odlewany ze stopu lekkiego z wewnętrzną tuleją żeliwną Średnica cylindra – 61 mm Skok tłoka – 59,5 mm Pojemność skokowa – 174 cm³ Stopień sprężania – 7,6:1 Moc maksymalna – 13,5 KM przy 5700–6000 obr./min Maksymalne obroty – 8000 obr./min Maksymalny moment obrotowy – 17,6 Nm przy 4800 obr./min Zasilanie – Gaźnik GM-26 U3, o średnicy gardzieli 26 mm, dysza główna 180 Zapłon bateryjny - dwa akumulatory 2 × 6V, 10Ah – nietypowe umieszczenie i liczba akumulatorów Sprzęgło – mokre, czterotarczowe, smarowane olejem wspólnie ze skrzynką przekładniową Skrzynka przekładniowa – zblokowana z silnikiem, czterobiegowa, o kołach stale zazębionych Mechanizm zmiany biegów – krzywkowy Przełożenia w skrzyni – I bieg: 2,93 II bieg: 1,79 III bieg: 1,35 IV bieg: 1 Masa suchego zespołu napędowego – 26 kg
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
(zobacz: Filmy z Shl Gazelą)
Kategoria:Motocykle SHL Kategoria:Motocykle z lat 60. Kategoria:Motocykle z lat 70.