Karin Struck (ur. 14 maja 1947 w Schlagtow koło Greifswaldu, zm. 6 lutego 2006 w Monachium) – pisarka niemiecka.
Pochodziła z rodziny rolniczej, która po kolektywizacji rolnictwa w NRD uciekła w 1953 do RFN. Karin Struck zdała w 1966 w Bielefeld maturę i studiowała romanistykę, germanistykę i politologię na uniwersytetach w Bochum, Bonn i Düsseldorfie. Działaczka ruchów lewicowych m.in. należała do Sozialistischer Deutscher Studentenbund (Niemieckiego Socjalistycznego Związku Studentów), później wstąpiła do Niemieckiej Partii Komunistycznej, skąd wystąpiła w roku 1973 w proteście przeciwko traktowaniu Aleksandra Sołżenicyna przez władze radzieckie.
W latach 70. i 80. XX wieku była jedną z najpopularniejszych pisarek niemieckich. Nagradzana, zapraszana na wykłady i na łamy największych pism. Debiutowała autobiograficzną powieścią Klassenliebe (1973). Była zaliczana do nurtu literatury niemieckiej Neue Innerlichkeit, obok m.in. Christy Wolf i Petera Handkego. Otrzymała kilka wyróżnień literackich, m.in. Rauriser Literaturpreis (1974) i Andreas-Gryphius-Preise (1975).
14 lipca 1975 roku poddała się zabiegowi aborcji, co później bardzo odcisnęło się na jej zdrowiu psychicznym. Stała się znaną przeciwniczką aborcji. W 1992 roku wydała książkę Widzę moje dziecko we śnie, w której sprzeciwiła się aborcji i opisała własne przeżycia. Spowodowało to konsternację, a następnie ostracyzm środowiska, które wcześniej hołubiło Karin. Wydawcy przestali drukować jej książki, gazety rezygnowały ze współpracy, pisma literackie „nabrały wody w usta” i przestały zajmować się twórczością Karin Struck.
W połowie lat 90. przyjęła wiarę katolicką. Głośne było jej wystąpienie w czasie programu telewizyjnego NDR Talk Show w lipcu 1992, kiedy rzuciła w stronę gości w studiu (wśród których była ówczesna minister ds. kobiet Angela Merkel) mikrofon i kieliszek.
Była dwukrotnie zamężna, miała czworo dzieci. Zmarła po długiej chorobie nowotworowej.
Pisarstwu Niemki jest poświęcona rozprawa doktorska Małgorzaty Czarneckiej Konstrukcja mitu matki w prozie Karin Struck, przygotowana pod kierunkiem Mirosławy Czarneckiej i obroniona w 2000 na Uniwersytecie Wrocławskim.
Dorobek literacki Klassenliebe (1973) Die Mutter (1975) Lieben (1977) Die liebenswerte Greisin (1977) Trennung (1978) Die Herberge (1981) Kindheits Ende (1982) Zwei Frauen (1982) Finale (1984) Glut und Asche (1985) Bitteres Wasser (1988) Blaubarts Schatten (1991) Widzę moje dziecko we śnie – Ich sehe mein Kind im Traum (1992) Männertreu (1992) Ingeborg B. (1993)
Linki zewnętrzne Strona poświęcona Karin Struck
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Pisarze niemieckojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zmarli w 2006