William Donald Hamilton (ur. 1 sierpnia 1936 w Kairze, zm. 7 marca 2000 w Oksfordzie) – brytyjski biolog ewolucyjny, uważany obok Ronalda Fishera za największego teoretyka ewolucji biologicznej w XX wieku.
Życiorys Dzieciństwo spędził w hrabstwie Kent, a w czasie II wojny światowej jego rodzina przeniosła się do Edynburga. Studiował w St John’s College na Uniwersytecie Cambridge. Po krótkim okresie pracy na Uniwersytecie Michigan od 1984 był profesorem biologii ewolucyjnej na Uniwersytecie Oksfordzkim, zmarł w 2000 na malarię, którą zaraził się podczas ekspedycji do Demokratycznej Republiki Konga.
W swojej dysertacji doktorskiej zaproponował teorię dostosowania łącznego. Anegdota głosi, że jego promotor nie docenił tego pomysłu i początkowo odrzucił pracę. Wywołała ona jednak rewolucję po ogłoszeniu w 1964 roku w „”.
Dorobek naukowy Jeden z najwybitniejszych biologów od czasów Darwina, jeden z ojców współczesnej biologii ewolucyjnej.
Teoria doboru krewniaczego Twórca koncepcji altruizmu krewniaczego oraz reguły Hamiltona. Znaczenie odkrycia doboru krewniaczego pozwoliło na badania naukowe nad zjawiskiem altruizmu, stanowiącego poważną lukę w wyjaśnieniu darwinowskim do lat 60. XX wieku. Pozwoliło na rozwój takich dziedzin jak ekologia ewolucyjna i etologia, zwłaszcza w zakresie wyjaśnienie agresji oraz zachowań społecznych u zwierząt. Zastosowanie jego pomysłu dostosowania włącznego pozwoliło na rozszerzenie teorii doboru naturalnego Darwina i Ronalda Fishera, w której główną rolę odgrywało dostosowanie na poziomie osobnicznym (teraz istotny stał się poziom genowy)A.Łomnicki, Ekologia ewolucyjna,2013, wstęp (epub)..
Teoria pasożytnicza płciowości Zaproponował model teoretyczny wyjaśnienia istnienia płciowości postulujący pasożytnictwo oraz drobnoustroje chorobowe jako przyczyny powstania i utrzymywania się płciowości (rozmnażanie płciowe jako obrona przed pasożytami).
Hipoteza Zuk-Hamiltona Wraz z Marlene Zuk, zaproponowali hipotezę wyjaśniającą dobór płciowy (zmodyfikowaną wersję hipotezy "dobrych genów"), w której twierdzili, że cechy epigametyczne nie mogą być dobrze rozwinięte przez osobniki obciążone pasożytami. Bogato rozwinięte ornamenty epigametyczne są wskaźnikiem zdrowia danego osobnika, zaś brak tych cech może świadczyć o obciążeniu pasożytami i dlatego samice powinny unikać samców nie mających takich cech.
Nagrody i wyróżnienia Laureat Nagrody Kioto w dziedzinie nauk podstawowych z 1993 roku. Za wyjaśnienie zachowań altruistycznych teorią doboru krewniaczego otrzymał Nagrodę Crafoorda w 1993 roku.
Najważniejsze artykuły
Hamilton W. D. 1964. The genetical evolution of social behaviour. Journal of Theoretical Biology 7: 1–52. Hamilton W. D., Axelrod R. i Tenese R. 1990. Sexual reproduction as an adaptation to resist parasites (a review). Proc. Nat. Acad. Sci. USA. 69: 3566–3577. Hamilton W. D. i May R. M. 1977. Dispersal in stable habitats. Nature 269: 578–581. Hamilton W. D. i Zuk M. 1982. Heritable true fitness and bright birds: a role for parasites. Science 218: 384–387.
Zobacz też
samolubny gen nowoczesna synteza ewolucyjna Hipoteza czerwonej królowej socjobiologia
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Richard Dawkins, W. D. Hamilton, an obituary, Edge, 2000-12-03 [dostęp 2014-02-24]
Kategoria:Absolwenci St John’s College (Cambridge) Kategoria:Brytyjscy biolodzy Kategoria:Brytyjscy psycholodzy Kategoria:Psycholodzy ewolucyjni Kategoria:Laureaci Nagrody Crafoorda – nauki o życiu Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Absolwenci London School of Economics Kategoria:Absolwenci University of London Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Naukowej (Brazylia) Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kairze