mały|prawo|240px|Merlony w blankach
Jaskółczy ogon (rybi ogon) – motyw ozdobny w kształcie dwóch ćwierćkół odwróconych łukami do siebie stosowany w architekturze różnych krajów i okresów. Występował m.in. w jednej z odmian późnośredniowiecznego blankowania.
W XIV i XV wieku głównie we Włoszech rozpowszechniło się ozdobne blankowanie budowli nieobronnych, gdzie zęby czyli tzw. merlony w blankach przybierały kształt „jaskółczego ogona” (blankowanie gibellińskie). Jaskółczym ogonem nazywano także nakładkowe, zacięte trapezowo łączenie ciesielskie konstrukcji drewnianych.
Przypisy Sztuka świata. Słownik terminów A-K. T. 17. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 2013, s. 279, . Witold Szolginia: Architektura i budownictwo. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1882, s. 143, . Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, s. 47, .
Bibliografia
Kategoria:Detale architektoniczne