Pawłowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie ryckim, w gminie Stężyca.

W XIX wieku istniała gmina Pawłowice z siedzibą w Stężycy (gubernia siedlecka).

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie lubelskim.

Wieś jest sołectwem w gminie Stężyca. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 237 mieszkańców.

Wierni wyznania rzymskokatolickiego należą do parafii św. Jakuba Apostoła w Piotrowicach.

Historia Wieś notowana od XVI wieku. Według registru poborowego powiatu stężyckiego z r. 1569 wieś Pawłowice, w parafii Wargoczin stanowiła własność Gostomskiego, miała 7 łanów, 6 komorników (Pawiński, Małopolska 334). W regestrze poborowym z roku 1664 zapisano: „Illustris et Magnifica Marianna Ossolińska Palatina Podłachiae”. Szlachty we dworze było wówczas osób 6. Służących dziewcząt 5, 1 chłopak, 2 hajduków, 2 kucharzy, 6 robotników. Włościan zaś 236 i jedna i rodzina żydowska (Akta grodzkie Stężyckie, 22, 195). W kościele był proboszcz 1, służba z rodziną osób 6 (tamże, 209).

Według regestru podymnego 1661 r. było domów włościańskich 36, z nich pobierano podymnego 18 florenów. W regestrze łanowym z 1658 r. od Marianny (Maryanny) Ossolińskiej, kasztelanki czerskiej, pani dożywotniej na Wilczyskach i Pawłowicach i inszych, z łanów 69podatek w dawnej Polsce płacony przez chłopów łanami zboża za powierzchnię użytkową pola.

Kościół parafialny znany autorowi noty słownika w roku 1885 wzniesiony został w 1793 r. przez Jakuba Gostomskiego, a w 1836 r. przebudowany. Pawłowice parafia, dekanatu garwolińskiego (dawniej stężyckiego) liczyła 1300 dusz.

Pawłowice w wieku XIX stanowiły wieś i gminę tej nazwy w powiecie garwolińskim, parafii własnej (Pawłowice). Wieś położona niedaleko Wisły, pod Stężycą, odległa 30 wiorst od Garwolina, posiada kościół parafialny murowany, 33 domów, 242 mieszkańców.

Według spisu miast, wsi i osad Królestwa Polskiego z 1827 roku było w Pawłowicach 44 domów, 290 mieszkańców.

Folwark Pawłowice wraz ze wsią Pawłowice miał rozległość dominalną określoną w 1855 roku na 1098 mórg (około 598 ha) w tym: gruntów ornych i ogrodów mórg 506, łąk mórg J47, past. mórg 79, lasu mórg 236, nieużytków mórg 131. Budynków murowanych w folwarku 10, z drzewa 6, płodozmian stosowany w uprawach 7. i 9. polowy, las nieurządzony. Rzeka Wisła stanowi naturalną granicę południową. Wieś Pawłowice posiadała osad 34, z gruntem mórg 558; wieś Długa Wola osad 36, z gruntem mórg 449.

Gmina Pawłowice należała w II połowie XIX wieku do sądu gminnego okręgu III w Maciejowicach, posiadała 4191 mieszkańców, 6933 mórg obszaru, stacja pocztowa Dęblin. Urząd gminy mieścił się w Stężycy.

W skład gminy wchodziły: Brzeście, Długowola, Kłetnia, Młynków, Paprotnia, Paprocka Wólka, Pawłowice, Piotrkowice, Rokitno i Stężyca. W gminie były dwie szkoły, browar, cegielnia i młyn wodny.(opis podaje Bronisław Chlebowski Słownik geograficzny Królestwa Polskiego tom VII, strona 909-910)

Zobacz też Pawłowice Małe, Pawłowice Namysłowskie, Pawłowice Wielkie

Uwagi

Przypisy Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (), ze zmianami w obwieszczeniu z dnia ().

Kategoria:Stężyca (gmina w województwie lubelskim)