Bleomycyna (łac. Bleomycinum) – antybiotyk glikopeptydowy otrzymywany ze szczepu Streptomyces verticillus. Jest mieszaniną polipeptydowych związków o działaniu cytostatycznym, głównie bleomycyny A2 i B2. Jest antybiotykiem cytostatycznym powodującym uszkodzenie nici DNA w wyniku przyłączenia się do niej kompleksu bleomycyna – jon żelazowy, czego rezultatem jest rozszczepienie nici DNA i zahamowanie cyklu komórkowego w fazie G2 i M, co w konsekwencji prowadzi do śmierci komórki nowotworowej.
Zastosowanie ziarnica złośliwa chłoniaki nieziarnicze (u dorosłych) rak płaskonabłonkowy głowy i szyi rak płaskonabłonkowy zewnętrznych narządów płciowych i szyjki macicy rak jądra
Działania niepożądane objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze), przebarwienia skóry, zapalenie płuc (u ok. 10% pacjentów), zapalenie błon śluzowych, nudności i wymioty (rzadko), łysienie, krwawienia (krwotoki).
Bleomycyna jest cytostatykiem o względnie niskiej toksyczności. Jako jeden z nielicznych leków przeciwnowotworowych nie uszkadza szpiku. Groźna jest natomiast jej pneumotoksyczność, dlatego w premedykacji i podczas leczenia stosuje się glikokortykosteroidy, które mają osłaniać płuca.
Dawkowanie Bleomycyna podawana jest dożylnie lub dotętniczo we wlewie kroplowym, domięśniowo lub podskórnie.
Przypisy
Kategoria:ATC-L01 Kategoria:Antybiotyki glikopeptydowe Kategoria:Cytostatyki Kategoria:Leki z listy leków podstawowych Światowej Organizacji Zdrowia Kategoria:Alkohole drugorzędowe Kategoria:Amidy Kategoria:Aminy Kategoria:Imidazole Kategoria:Pirymidyny Kategoria:Tiazole Kategoria:Związki siarkoorganiczne