Dubrowa (biał. Дубрава) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mołodeckim.
Znajduje się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Narodzenia Matki Bożej.
Historia W końcu XVIII wieku było to miasto szlacheckie wchodzące w skład powiatu mińskiego w województwie mińskimВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 90..
Znane w I RP z kilkudziesięcioletniego procesu toczonego przez miejscowego dziedzica Marcinkiewicza z plebanem (więcej na ten temat w „Słownik Geograficzny”). Od Marcinkiewiczów miejscowość kupił ostatni wojewoda miński Adam Chmara (Kawaler Orła Białego, Członek Rady Nieustającej, marszałek Trybunału Litewskiego, zmarły w lecie 1805 roku) znany z oszałamiającej kariery, którą zrobił w czasach panowania króla Stanisława Augusta oraz ze swojej działalności społecznej. W Dubrowie wojewoda Adam Chmara wybudował pałac i kościół, w którym go pochowano i które się nie zachowały.
Kościół w Dubrowie zachował się w ruinachGlobus Białorusi Zdjęcia kościoła i miejscowości.
W latach 1921–1945 wieś i osada (wcześniej kolonia) leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie stołpeckim, a od 1927 w powiecie mołodeckim, w gminie RakówDz.U. z 1925 r. nr 67, poz. 472..
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały:
wieś – 400 osób, 42 były wyznania rzymskokatolickiego, 354 prawosławnego a 4 mahometańskiego. Jednocześnie 40 mieszkańców zadeklarowało polską, 349 białoruską a 11 rosyjską przynależność narodową. Było tu 66 budynków mieszkalnych. W 1931 w 88 domach zamieszkiwało 479 osób. osadę – 90 osób, 47 było wyznania rzymskokatolickiego, 43 prawosławnego. Jednocześnie wszyscy mieszkańcy zadeklarowali polską przynależność narodową. Było tu 17 budynków mieszkalnych. W 1931 w 44 domach zamieszkiwało 266 osób.
Wierni należeli do miejscowych parafii rzymskokatolickiej i prawosławnej. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Rakowie i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Rakowie.
Urodzeni w Dubrowej
Benedykt Dybowski – polski przyrodnik, podróżnik, odkrywca, ewolucjonista i lekarz, badacz Bajkału, Dalekiego Wschodu i Kamczatki, profesor Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Głównej Warszawskiej, uważany za jednego z ojców polskiej limnologii. Malwina Nargielewicz – polska ziemianka, członkini Kasy im. Józefa Mianowskiego, uczestniczka powstania styczniowego. Władysław Dybowski – polski biolog, autor publikacji naukowych na tematy zoologiczne i paleontologiczne.
Wieś w kulturze Miejscowość pojawia się na kartach powieści Sergiusza Piaseckiego Kochanek Wielkiej Niedźwiedzicy.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Radzima.org
Kategoria:Wsie w rejonie mołodeckim Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mińskie) Kategoria:Wsie w powiecie mołodeckim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Wsie w powiecie stołpeckim (II Rzeczpospolita)