Pręgowo (niem. PrangenauRozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Kolbudy.

Wieś ma status sołectwa.

+Integralne części wsi Pręgowo SIMC Nazwa Rodzaj 0164109 Pręgówko część wsi

Formalnie nazwa obowiązuje od 1 stycznia 2014 r., powstała w miejsce zniesionych nazw wsi Pręgowo Dolne i Pręgowo Górne.

Wieś położona jest nad rzeką Radunią, na trasie linii kolejowej (obecnie zawieszonej) Pruszcz Gdański – Żukowo z byłą stacją Pręgowo Gdańskie. Prowadzi tędy Szlak Skarszewski – zielony znakowany szlak turystyczny.

W latach 1945–1998 miejscowość należała do województwa gdańskiego. Do 1920 wieś była częścią powiatu kartuskiego, następnie weszła w skład Wolnego Miasta Gdańska.

W miejscowości znajduje się parafia rzymskokatolicka, należąca do dekanatu Kolbudy, archidiecezji gdańskiej. Funkcjonuje tu Ochotnicza Straż Pożarna oraz szkoła podstawowa, przy której w 2016 kosztem 2,5 mln zł powstała hala sportowa.

Historia Pierwsza wzmianka sugerująca istnienie we wsi parafii pochodzi z 1323. W 1396 Konrad von Jungingen nadał wieś gdańskim brygidkom. Mniszki sprawowały patronat nad miejscową parafią i miały prawo wyznaczania proboszcza. Od 1593 kościół jako filialny podlegał proboszczowi kościoła NMP w Gdańsku, w latach 1683–1859 związany był z tamtejszą Kaplicą Królewską, po czym stał się siedzibą samodzielnej parafii.

Od 1869, w Pręgowie rozpoczyna się rurociąg z wodą pitną dla Gdańska, zasilający najpierw grawitacyjny Zbiornik Wody Orunia, a po 1978 inne elementy gdańskiej sieci wodociągowejSNG - Ujęcia Wody.

Miejsce spoczynku 41 ofiar Marszu Śmierci z obozu Stutthof w 1945r.

Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest kościół parafialny pw. Bożego Ciała z XIV w., nr rej.: 217 z 6.08.1962.

Zbudowany przez zakon krzyżacki budynek kościoła pw. Bożego Ciała cechuje się masywnymi murami zewnętrznymi o grubości dochodzącej do 1,5 m. Wewnątrz cenne malowidła naścienne – Sąd Ostateczny (50 m²), Vir Dolorum (Mąż Boleści) i veraikon – oraz zacheuszki z początku XV w. Manierystyczny ołtarz główny pochodzi z I połowy XVII w. (ok. 1630–1640), ołtarz boczny – z II połowy XVIII w. Obraz Wizje Tomasza z Akwinu pędzla Hermana Hana (XVII w.), dwie stalle (XVII i XVIII w.), krucyfiks (koniec XVII w.), 2 feretrony (z I połowy XVIII w. oraz przełomu XVIII i XIX w.). Przy wejściu granitowa kropielnica z początku XIV w. Niedawno odkryte krypty pod kościołem pochodzą z przełomu XVII i XVIII w. W 1875 i 1909 roku w kościół uderzył piorun, nie wyrządzając jednak większych szkódPręgowo Górne i Dolne w dolinie Raduni / Prangenau im Radaunetal. W 2018 świątynia otrzymała nocną iluminację.

Zobacz też Aglomeracja Trójmiasta Kolej drezynowa Lublewo Gdańskie Łapino Straszyn Kolbudy inne miejscowości o tej nazwie: Pręgowo, Pręgowo Żuławskie

Przypisy Raport o stanie gminy Kolbudy w 2025. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2025 s. 9 Strona gminy Kolbudy, sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()

Linki zewnętrzne Historia wsi Pręgowo Dolne i Pręgowo Górne Opis grodziska w pobliżu wsi Pręgowo Dolne Kolej drezynowa Kolbudy – Goszyn

Kategoria:Pręgowo (województwo pomorskie)