Kajkowo (dawniej Bukwałd, niem. Buchwalde) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie ostródzkim, w gminie Ostróda. Miejscowość jest siedzibą sołectwa Kajkowo, w skład którego wchodzą także miejscowości Cibory, Lesiak Ostródzki, Przylądek i Szafranki.
Historia Miejscowość założona w 1335 pod nazwą Bukwałd na sześciu włókach. W 1551 r. siedmiu chłopów z Kajkowa wykarczowało niewielka część lasu, leżąca wokół Gierłoży. Podupadła podczas wojen szwedzkich, kiedy stacjonujące tu wojska szwedzkie spaliły młyn. Zniszczona także przez wojska napoleońskie w 1807 i podczas II wojny światowej. Obecna nazwa wsi pochodzi od nazwiska mazurskiego poety Michała Kajki, który prawdopodobnie nigdy tu nie przebywałEugeniusz Paukszta, Warmia i Mazury, Wydawnictwo Śląsk, Katowice, 1970, s. 157. Administracyjnie zatwierdzono ją w dniu 12 listopada 1946Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (). W 1970 Eugeniusz Paukszta opisał Kajkowo następująco: „zasnuta drzewami, zadumana wiosczyna, to przecież ów skromny i zadumany Kajka, krzepiący polskość niekształtnymi literami stawianymi ciesielskim ołówkiem”.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Kajkowo. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.
Grodzisko w Kajkowie Na południe od wsi znajduje się stanowisko archeologiczne z grodziskiem (na wschód od drogi do Brzydowa), w którym przenikały się wpływy polskie z pruskimihttp://pismo.pruthenia.pl/pruthenia_7/Pruthenia_7_2012_Wadyl-S_Grodzisko_w_Ornowie-Lesiaku_w_%C5%9Bwietle_wynik%C3%B3w_ostatnich_bada%C5%84.pdf. Gliniano-ziemny nasyp wału miał wysokość około 1,5 m i około 3–3,5 m szerokości. Na nasypie usytuowano jedną warstwę niezwiązanych ze sobą elementów drewnianych usytuowanych poprzecznie i podłużnie do przebiegu wału. Gród był założeniem jednofazowym i po zniszczeniu i spaleniu konstrukcji znajdujących się na wale gród nie został odbudowany. Analiza ceramiki naczyniowej pozwoliła zawęzić chronologię funkcjonowania grodu do okresu od ostatnich dekad X w. – po połowę(?) XI wieku. W dokumentacji naukowej określane jest także jako „grodzisko w Ornowie”. Osada w Kajkowie zasługuje na uwagę albowiem pozyskana z niej ceramika pozwala wydzielić trzy fazy osadnicze. Każda z faz reprezentuje zarazem inny obraz kulturowy. Najstarsza nosi wyłącznie cechy kulturowe pozwalające identyfikować ją z kręgiem pruskim, następna zawiera wyłącznie ceramikę słowiańską, a najmłodsza charakteryzuje się obecnością hybryd stylistycznych mających nawiązania do kręgu pruskiego i słowiańskiego.
Związki wyznaniowe W Kajkowie mieści się kościół parafialny pw. św. Moniki oraz Sala Królestwa Świadków Jehowy.
Komunikacja miejska Na terenie miejscowości kursują następujące linie obsługiwane przez ZKM Ostróda: 2 (Kajkowo - Wzgórze św. Franciszka/Morliny) 12 (Wałdowo - Kajkowo) 11 (wybrane kursy) Pętla autobusowa „Kajkowo” znajduje się na placu Mariackim, przy tzw. figurce. Ponadto wybrane kursy dojeżdżają do pętli „Polna” znajdującej się u zbiegu ulic Świetlińskiej i Polnej.
Przypisy
Bibliografia M. J. Hoffmann, A. Mackiewicz, "Średniowieczne założenia obronne powiatu ostródzkiego", Ostróda 2004. Ostróda. Z dziejów miasta i okolic. Pojezierze, Olsztyn, 1976, 448 str.
Kategoria:Kajkowo