thumb|Schematyczne przedstawienie idei architektury hierarchicznego systemu składowania danych. Hierarchiczny system składowania danych (w języku ang. systemy takie określa się jako Hierarchical storage management, w skrócie HSM) – w informatyce określa się tak systemy składowania danych, w których dane przechowywane są na różnego typu nośnikach, a dostęp do danych na tych nośnikach jest zorganizowany w sposób hierarchiczny. Zwykle oznacza to, że dostęp do danych jest uporządkowany od najszybszego (i zwykle – najdroższegow sensie ceny przechowania jednostki danych, np. ceny za zapis i przechowywanie 1 MB lub 1 GB danych oraz najmniej trwałego) nośnika (współcześnie np. dyski SSD), gdzie przechowywane są aktualnie i/lub najczęściej wykorzystywane dane, poprzez wolniejsze (np. dyski twarde), po nośniki najwolniejsze oraz najbardziej trwałe i jednocześnie najtańsze (np. pamięci optyczne takie jak płyty CD lub DVD lub pamięci taśmowe).
Zastosowanie Celem budowy takich systemów jest przechowywanie i zapewnianie dostępu do bardzo dużych ilości danych, których rozmiar uniemożliwia składowanie tych danych na nośnikach najszybszych ze względów ekonomicznych i/lub jest wymagane przechowywanie danych przez wiele lat (trwałość zapisu danych na wolniejszych nośnikach bywa wielokrotnie większa).
Przykłady Systemy takie są niezbędne do przechowywania danych, na przykład, z dużych przedsięwzięć naukowych, takich jak obserwacje astronomiczne czy przechowywanie danych zbieranych w detektorach cząstek elementarnych.
W przypadku fizyki cząstek elementarnych, Europejskie Centrum Badań Jądrowych CERN dla potrzeb składowania danych z akceleratora LHC zbudowało dedykowany hierarchiczny system składowania danych o nazwie CASTOR, który przez wiele lat pozwalał na zbieranie oraz dostęp do danych z eksperymentów ATLAS, CMS, ALICE i LHCb. W ostatnich latach zostaje on powoli zastępowany nowocześniejszym systemem CTA, również o hierarchicznej architekturze składowania danych.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Systemy składowania danych