Klasztor Aldersbach (niem. Kloster Aldersbach) – barokowy kompleks dawnego opactwa cystersów znajdujący się w niemieckiej gminie Aldersbach, w Dolnej Bawarii. Od 1991 siedziba wspólnoty oblatów.
Historia Klasztor został założony w latach 1136–1139 jako placówka kanoników regularnych. 2 lipca 1146 biskup Bambergu przekazał klasztor cystersom, a rok później papież Eugeniusz III objął go swoją opieką i zwolnił go z dziesięciny. W 1207 roku konsekrowano kościół klasztorny pw. św. Piotra, Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela. Mnisi z Aldersbach zasiedlili klasztory: Fürstenfeld (1265), Fürstenzell (1274) i Gotteszell (1285). Rozwój klasztoru został zahamowany po tym, jak zakonnicy opowiedzieli się po stronie ekskomunikowanego cesarza Ludwika IV Bawarskiego. Sytuacja gospodarcza klasztoru poprawiła się w XV wieku, a w 1444 roku opat Johann II Plütl uzyskał prawo do noszenia insygniów biskupich. Życie monastyczne w klasztorze podupadło w XVI wieku, w 1577 roku opat Bartholomäus Madauer został zmuszony do rezygnacji wskutek oskarżeń o herezję.
Klasztor uniknął zniszczeń podczas wojny trzydziestoletniej (1618–1648) i służył jako schronienie dla wielu pozbawionych dachu nad głową mnichów, co przyczyniło się do jego rozkwitu. Kompleks został przebudowany w XVIII wieku, w 1720 roku rozpoczęto prace nad kościołem klasztornym. Freski i sztukaterie w świątyni wykonali Bracia Asamowie, a ołtarz główny został wykonany w latach 1723–1725 przez . W ołtarzu umieszczono obraz autorstwa z 1619 roku, przedstawiający św. Bernarda z Clairvaux modlącego się do Matki Bożej w otoczeniu innych świętych, m.in. papieża Eugeniusza III. Około 1739 roku do kościoła dobudowano od północy kaplicę Matki Bożej Loretańskiej, a w 1767 roku wzniesiono nowy budynek bramny z kaplicą.
Opactwo zostało rozwiązane 21 marca 1803, w okresie sekularyzacji. W 1804 roku zabudowania klasztorne zakupił pasawski przedsiębiorca Johann Georg Koller, który wkrótce sprzedał je panom von Aretin. Od 1806 roku dawny kościół klasztorny funkcjonował jako kościół parafialny. W 1904 roku podjęto nieudaną próbę zasiedlenia kompleksu przez benedyktynów z Klasztoru Sankt Ottilien. W 1929 roku organmistrz Michael Weise z Plattling wykonał dla świątyni dwumanuałowe, 20-głosowe organy chórowe. W 1935 roku kaplicę nad przejazdem bramnym przywrócono do celów sakralnych staraniem ks. proboszcza Josefa Wieslhubera, dotychczas wykorzystywano ją jako magazyn.
Podczas II wojny światowej w kompleksie mieścił się obóz jeniecki, a później obóz dla uchodźców. W 1983 roku klasztor został przejęty przez nowo powstałe Stowarzyszenie Przyjaciół Klasztoru Aldersbach, które przeprowadziło jego renowację. Próba sprowadzenia tu cystersów się nie powiodła. W 1991 roku kompleks stał się siedzibą wspólnoty oblatów. W 1992 roku w kościele klasztornym zainstalowano 42-głosowe organy o 3 manuałach, wykonane przez pasawski warsztat .
Dzwony Na wieży kościoła klasztornego w 2013 roku zawieszono sześć brązowych dzwonów. Zastąpiły one sześć stalowych instrumentów, odlanych w 1946 roku w miejsce dzwonów zarekwirowanych podczas II wojny światowej. Dane dzwonów: +ImięWagaŚrednicaTonRok odlaniaLudwisarniaMaria Hilf389 kg79,3 cmdes"2013Rudolf Perner, PasawaEngel549 kg92,0 cmb'Caecilia639 kg99,0 cmas'Bernardus777 kg112,2 cmfis'Auferstehung Christi1656 kg134,1 cmes'Maria Himmelfahrt4260 kg181,0 cmb0
Galeria
Przypisy
Kategoria:Powiat Pasawa Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory w Bawarii Kategoria:Klasztory cysterskie w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech