Juho Emil Sunila (ur. 16 sierpnia 1875 w Limince, zm. 2 października 1936 w Helsinkach) – fiński polityk, minister rolnictwa, w latach 1927–1928 i 1931–1932 premier Finlandii, w 1930 przewodniczący Eduskunty.
Życiorys Lata młodości i edukacja Pochodził z rolniczej rodziny, był synem Erkkiego Sunili i Marii Sarkkinen. W 1895 roku został absolwentem liceum w Oulu, a w 1898 roku ukończył agronomię na Mustialan maanviljelysopisto, po czym kontynuował naukę na wydziale rolnictwa i leśnictwa Imperialnego Uniwersytetu Aleksandra (obecnie Uniwersytet Helsiński), gdzie obronił pracę doktorską. Po ukończeniu szkoły średniej pracował w rodzinnym gospodarstwie rolnym, a w 1911 roku nabył własne w Holloli.
Kariera polityczna W 1922 roku z ramienia Związku Agrariuszy (obecnie Partia Centrum) został po raz pierwszy do fińskiego parlamentu w południowym okręgu wyborczym hrabstwa Häme. 5 września tegoż roku objął mandat posła. Dwa miesiące później, 14 listopada, został ministrem rolnictwa w rządzie Kyöstiego Kallio i funkcję tę sprawował do końca kadencji Kallio 18 stycznia 1924 roku. Brał udział w prawyborach swojej partii przed , jednak w głosowaniu elektorskim przegrał wyraźnie z Laurim Kristianem Relanderem oraz minimalnie z Kallio. W tym okresie ze względu na swoją bezkompromisową postawę zyskiwał coraz większe poparcie w partii, co przerodziło się w konflikt z Kallio. Relander, który wygrał wybory prezydenckie, stanął po stronie Sunili i już w 1925 roku powierzył mu zadanie utworzenia rządu, co jednak wówczas się nie powiodło. Ostatecznie 31 marca 1925 roku Sunila ponownie został ministrem rolnictwa w rządzie i piastował to stanowisko do końca kadencji Tulenheimo 31 grudnia tegoż roku, po czym pozostał na nim w drugim rządzie Kallio do 13 grudnia 1926 roku. 1 września 1927 roku wygasł jego mandat poselski, a 17 grudnia 1927 roku po upadku rządu mniejszościowego Väinö Tannera został premierem Finlandii i funkcję tę pełnił do 22 grudnia 1928 roku. W 1929 roku ponownie został do parlamentu i 1 sierpnia tegoż roku objął mandat poselski, zostając jednocześnie drugim wiceprzewodniczącym Eduskunty. 1 lutego 1930 roku został przewodniczącym Eduskunty i zajmował to stanowisko do 20 października 1930 roku. Następnego dnia stanął na czele parlamentarnej komisji spraw zagranicznych i tę posadę zajmował do 1 lutego 1931 roku. 21 marca 1931 roku po raz drugi został premierem Finlandii. Celem koalicyjnego rządu, zarządzanego przez Sunilę było przywrócenie porządku w kraju po oraz przezwyciężenie kryzysu gospodarczego. Pierwsze z tych zadań udało się wykonać, jednak drugie zakończyło się niepowodzeniem. Rząd Sunili upadł 14 grudnia 1932 roku i był wówczas najdłużej sprawującym władzę rządem Finlandii od uzyskania przez ten kraj niepodległości, jednak już jego następca, przebił to osiągnięcie, rządząc przez niemal cztery lata. Sunila pozostał posłem do 31 sierpnia 1933 roku, po czym wycofał się z polityki ze względu na pogarszający się stan zdrowia.
Życie prywatne W 1896 roku poślubił Marję Johannę Kestilę (1876–1942), z którą miał troje dzieci: Aarne Erkkiego Ilmariego (1897–1945), Aune Iltę Kyllikki (1901–1989) i Aulisa Kauko Wiljamo (1910–1911). Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderem Białej Róży Finlandii, Krzyżem Wielkim Orderu Sokoła Islandzkiego (1928), Krzyżem Wielkim Orderu Trzech Gwiazd (1926), Krzyżem Wielkim Orderu Świętego Olafa oraz Krzyżem Wielkim Orderu Danebroga.
Zobacz też
Przypisy
Kategoria:Premierzy Finlandii Kategoria:Fińscy ministrowie rolnictwa Kategoria:Przewodniczący parlamentów Kategoria:Odznaczeni Orderem Białej Róży Finlandii Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Islandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Olafa Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1936