Bujanka kędzierzawa (Anastoechus nitidulus) – gatunek muchówki z rodziny bujankowatych i podrodziny Bombyliinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Wyspy Japońskie.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1794 roku przez Johana Christiana Fabriciusa pod nazwą Bombylius nitidulus. Jako lokalizację typową wskazano Niemcy.

W obrębie tego gatunku wyróżnia się trzy podgatunki: Anastoechus nitidulus aberrans Paramonov, 1940 Anastoechus nitidulus hummeli Paramonov, 1933 Anastoechus nitidulus nitidulus (Fabricius, 1794)

Morfologia Muchówka o ciele długości od 8 do 14 mm, zwartej budowy. Oskórek ma ubarwiony całkiem czarno, bez jasnych plam na brzegach tarczki. Ciało porasta długie, gęste owłosienie barwy od szarożółtej do złociście brunatnej.

Głowa jest duża, wypukła i silnie owłosiona. W widoku bocznym jest półkulista, o umiarkowanie wystającej, zaokrąglonej, obficie owłosionej twarzy. Oczy złożone mają całobrzegie tylne krawędzie. U samców rozstaw oczu złożonych jest mniej więcej równy szerokości wzgórka przyoczkowego, u samic jest zaś trzykrotnie większy. Za tylnymi brzegami oczu rosną wyraźne, czarne włoski. Czoło jest włochate, u samicy całkiem wypukłe. Aparat gębowy ma sterczący ku przodowi ryjek i nitkowate głaszczki.

Tułów ma brunatne przezmianki. Skrzydło jest duże, u nasady brunatnie przyciemnione, u samca mocniej niż u samicy. Komórki podstawowe radialna i medialna są takiej samej długości. Smukłe odnóża mają zażółcone wierzchołki ud oraz żółtobrunatne golenie i stopy; te ostatnie wieńczą długie przylgi oraz cienkie pazurki.

Odwłok jest owalny, umiarkowanie wydłużony, wypukły, porośnięty bardzo długimi, sterczącymi, delikatnymi włoskami, a na tylnych krawędziach tergitów i sternitów tak długimi jak włoski lub dłuższymi od nich, sterczącymi szczecinkami ustawionymi w pojedynczym szeregu.

Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla nasłonecznione tereny otwarte. Owady dorosłe latają od czerwca do sierpnia. Odwiedzają kwiaty celem żerowania na nektarze. Larwy są parazytoidami żądłówek oraz prostoskrzydłych, w tym szarańczy wędrownej.

Gatunek palearktyczny. Podgatunek nominatywny znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Belgii, Niemiec, Austrii, Włoch, Polski, Słowacji, Węgier, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Macedonii Północnej, Grecji, europejskiej, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Turcji, Kazachstanu, Kirgistanu, Iranu, Afganistanu, Mongolii, Chin i Japonii. Podgatunek A. n. aberrans zamieszkuje wschodnią Syberię, zaś podgatunek A. n. hummeli Mongolię i chińskie Jiangxi.

W Polsce jest owadem rzadko spotykanym i jedynym przedstawicielem rodzaju Anastoechus.

Przypisy

Kategoria:Bujankowate Kategoria:Muchówki Azji Kategoria:Muchówki Europy