James Otto Richardson (18 września 1878 – 2 maja 1974) – amerykański admirał, od stycznia 1940 do lutego 1941 roku dowódca Floty Pacyfiku, zdymisjonowany po konflikcie z prezydentem Rooseveltem na tle przeniesienia floty z Zachodniego Wybrzeża do Pearl Harbor.
Do 1919 roku służył na stanowisku dowódczym na pancerniku USS „Nevada” (BB-36), następnie na kanonierce USS „Asheville” (PG-21), pod koniec zaś lat 20. dowodził dywizjonem niszczycieli. W styczniu 1931 roku objął dowództwo nowego ciężkiego krążownika USS „Augusta” (CA-31). W latach 1933–1934 uczęszczał do Naval War College, w czerwcu zaś 1937 roku został asystetem szefa operacji morskich adm. Williama Leahy'ago. Odpowiedzialny w Waszyngtonie był wówczas m.in. za poszukiwania zaginionej nad Pacyfikiem pionierki lotnictwa Amelii Earhart oraz dochodzenie w sprawie USS „Panay”. Rok później został szefem Biura Nawigacji. W czerwcu 1939 roku został dowódcą sił pancerników US Navy.
W styczniu 1940 roku został mianowany dowódcą Floty Pacyfiku, w tej roli wypełniał dowódcze zadania podczas manewrów Fleet Problem XXI, zakończonych decyzją prezydenta o pozostawieniu trzonu Floty Pacyfiku w Pearl Harbor. Admirał Richardson ostro sprzeciwiał się decyzji Roosevelta, podnosząc że baza w Pearl Harbor nie jest przygotowana logistycznie na obsługę tak dużego ugrupowania okrętów, ucierpi też na tym poziom szkolenia we flocieGordon W. Prange: At Dawn We Slept, s. 38. Wbrew wielu relacjom, Richardson nie obawiał się japońskiego ataku na Naval Station Pearl Harbor. Jak stwierdził w powojennym śledztwie, w czasie sprawowania dowództwa w Pearl Harbor, nie wydał rozkazu postawienia zagród przeciwtorpedowych, gdyż nie wierzył w możliwość przeprowadzenia skutecznego ataku torpedowego w tym porcie.
Admirał udał się między innymi do Białego Domu i wprost oświadczył prezydentowi, że „starsi oficerowie marynarki nie mają zaufania co cywilnego przywództwa kraju”Craig Symonds: Nimitz at War, s. 3–4.. Co było tym większą zniewagą dla prezydenta, że Roosevelt – były Asystent Sekretarza Marynarki – uważał się za człowieka marynarki. W konsekwencji, w lutym 1941 roku Roosevelt zdymisjonował Richardsona i zastąpił go adm. Husbandem Kimmelem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Amerykańscy admirałowie Kategoria:Dowódcy amerykańskiej Floty Pacyfiku Kategoria:Amerykańscy admirałowie w II wojnie światowej Kategoria:Dowódcy amerykańskich pancerników Kategoria:Dowódcy amerykańskich niszczycieli Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Stany Zjednoczone) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Absolwenci United States Naval Academy