Comburg, również Großcomburg – dawny klasztor benedyktynów, a następnie kapituły kanoników, znajdujący się w niemieckim mieście Schwäbisch Hall. Założony w 1078 roku w miejscu zamku z X wieku, zsekularyzowany w 1803 roku.
Na południe od Comburga znajduje się kompleks dawnego żeńskiego klasztoru o nazwie Kleincomburg.
Historia W X wieku na górze, na której obecnie znajduje się klasztor, wzniesiono zamek rodu Comburg-Rothenburg. W XI wieku warownia była podzielona między czterech braci: (późniejszego biskupa Würzburga), Burkharda, Ruggera i Heinricha. Burkhard, zmagający się z problemami zdrowotnymi (prawdopodobnie chorował na osteoporozę), niezdolny do sprawowania władzy, przekazał swoją część benedyktynom, którzy w 1078 roku założyli tu klasztor. Również pozostali bracia przekazali swoje nieruchomości na rzecz klasztoru, a jeden z nich, Rugger, przejął nad nim administrację. Zakonników sprowadzono z opactwa Brauweiler, a Burkhard został jednym z mnichów. W 1088 roku bp konsekrował kościół klasztorny pw. św. Mikołaja. Placówka znalazła się pod wpływem klasztoru Hirsau i rozwijającego się tam ruchu reformatorskiego.
Między 1135 a 1150 rokiem zawieszono tu żelazno-miedziany, złocony żyrandol, o średnicy 5 m. Z ok. 1140 roku pochodzi antepedium ze złoconej miedzi, z przedstawieniem Chrystusa i apostołów. Około 1145 roku wzniesiono kaplicę grobową na planie sześciokąta, znaną jako kaplica Erharda. W XII wieku opiekę nad opactwem przejęła dynastia Hohenstaufów. W 1318 roku klasztor podupadł finansowo, a niewłaściwe zachowanie mnichów skutkowało wizytami papieskich delegacji. W 1488 roku opactwo przekształcono w kapitułę świeckich kanoników. W latach 1707–1715 kościół klasztorny przebudowano w stylu barokowym, rozpoczęto również prace nad pałacem dziekańskim, którego nigdy nie ukończono.
Kapitułę rozwiązano w 1803 roku. Jej majątek przejęła dynastia Wirtembergów, której przedstawiciele w latach 1807–1810 wykorzystywali zabudowania jako swoją rezydencję. Zbiory biblioteki klasztornej przeniesiono do Stuttgartu. W 1810 roku urządzono tu dom dla inwalidów wojennych, który istniał do śmierci ostatniego lokatora w 1925 roku. W 1926 otwarto tu szkołę dla dorosłych, która funkcjonowała do przejęcia władzy przez nazistów w 1933 roku. W następnych latach mieściła się tu szkoła budowlana i obóz jeniecki. W 1945 roku, po zajęciu tych terenów przez wojska amerykańskie, ulokowano tu schronisko dla przesiedleńców z Europy Wschodniej. W 1947 roku otwarto tu akademię nauczycielską.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Dawne klasztory benedyktyńskie Kategoria:Klasztory benedyktyńskie w Niemczech Kategoria:Obiekty sakralne w Badenii-Wirtembergii Kategoria:Architektura romańska w Niemczech Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech