Włośnianka wierzbolubna (Hebeloma salicicola Beker, Vesterh. & U. Eberh.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 2015 r. Henry Joseph Beker, Jan Vesterholt i Ursula Eberhardt w Belgii na piasku z wierzbą płożącą. Wskazali holotyp. Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Makroskopowo jest podobna do włośnianki ciemnobrązowej (Hebeloma vaccinum), ale w przeciwieństwie do niej, dojrzałe okazy prawie zawsze mają dwubarwny kapelusz z ciemniejszym środkiem. Ze względu na kształt cheolocystyd zaliczana jest do sekcji Crustuliniformia. Mikroskopowo H. salicicola różni się od innych członków tej sekcji kombinacją cech; niewielkim owocnikiem, małą liczbą pełnych blaszek (mniej niż 50), dość silną dekstrynoidalnością i ornamentacją zarodników, które są średnio dłuższe niż 11 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje głównie w Europie, ale podano także jego stanowiska na obszarach o umiarkowanym klimacie w Azji i Ameryce Północnej. Również w Polsce podano jego stanowiska.
Naziemny grzyb mykoryzowy. Preferuje nadmorskie wydmy lub wydmy z piaszczystym lub wapienno-piaszczystym podłożem. Najczęściej występuje pod wierzbami, ale podano jego stanowiska także w towarzystwie topoli.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate