Kościół świętego Jakuba i świętego Andrzeja w Bożewie – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii św. Jakuba w Bożewie (dekanat tłuchowski diecezji płockiej). Znajduje się we wsi Bożewo, w gminie Mochowo, w powiecie siepeckim, w województwie mazowieckim.
Obecna, murowana świątynia została wzniesiona zapewne w II połowie XV wieku, być może z fundacji Andrzeja z Borzewa herbu Lubicz, starosty płońskiego i stolnika płockiego. W 1598 roku kościół świątynia została wewnątrz odnowiona. Ponieważ nie zachował się dokument konsekracyjny, biskup sufragan płocki Wojciech Tolibowski herbu Nałęcz powtórnie konsekrował ją w 1647 roku. W głównym ołtarzu umieszczone były wtedy rzeźby świętej Anny oraz świętych Andrzeja i Jakuba. Oprócz głównego, Kościół posiadał dwa boczne ołtarze poświęcone Zdjęciu z Krzyża i Najświętszemu Sakramentu. Przy ufundowanej przez rodzinę Borzewskich około 1630 roku kaplicy świętej Anny istniało bractwo św. Anny. Obecny ołtarz w tej kaplicy powstał w XVIII wieku. Budowla była remontowana przez księdza Tomasza Franciszka Jurzyńskiego przed 1817 rokiem. Kolejna przebudowa świątyni została wykonana w latach 1910-1912 dzięki staraniom księdza Michała Kaczorowskiego, wówczas została rozebrana stara kruchta, odsłonięty został portal drzwi głównych oraz przebudowana została najstarsza część świątyni, czyli zakrystia. W 1913 roku polichromia została wykonana zapewne przez Aleksandra Szredzkiego, która następnie została przemalowana w latach 60. ubiegłego wieku.
Budowla reprezentuje styl gotycki, jest orientowana, murowana, zbudowana z cegły o układzie mieszanym, częściowo otynkowana, z prezbiterium wydzielonym wewnątrz za pomocą arkady łuku tęczowego. Przy nawie od strony południowej jest usytuowana wspomniana wyżej kaplica, przebudowana w XVIII woku, natomiast od strony północnej znajduje się zakrystia. Obecne ołtarze powstały w XVIII stuleciu; w głównym zachowała się poprzednia (z XVI wieku) rzeźbiona grupa świętej Anny Samotrzeciej. Restauracja ołtarza została wykonana w 2012 roku. W świątyni przetrwały zabytkowe sprzęty liturgiczne: monstrancja, kielich i 2 cynowe lichtarze (z XVIII wieku). W 1900 roku Dominik Biernacki z Dobrzynia wykonał organy o sześciu głosach z trakturą mechaniczną.
Gruntowny remont budowli w latach 1960-1968 został wykonany przez księdza Bogusława Skowrońskiego, wówczas wykonano takie prace jak: wymiana poszycia dachu, założenie nowych tynków, wymalowanie wnętrza, natomiast na miejsce rozebranego ołtarza bocznego została przeniesiona ambona.
Generalny remont dachu i ścian świątyni wykonał ksiądz Andrzej Feliks Świderski w latach 1999-2000. W następnych latach dzięki staraniom księdza proboszcza i parafian w prezbiterium i w całej świątyni została położona posadzka z płyt marmurowych, a także zostały wyremontowane różne elementy wyposażenia wnętrza. W posadzkę na środku nawy została wmontowana płyta z herbem Lubicz, którym pieczętowała się rodzina Borzewskich, budowniczych i dobrodziejów świątyni. W 2018 roku został odnowiony chór muzyczny oraz organy.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie sierpeckim Kategoria:Kościoły w diecezji płockiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Andrzeja Apostoła Kościół Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Mochowo Kategoria:Architektura gotyku w województwie mazowieckim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Jakuba Większego Apostoła