Jarosław Zieliński (ur. 4 stycznia 1971 w Warszawie, zm. 7 sierpnia 2012 tamże) – polski pisarz, poeta, redaktor, dziennikarz, politolog i informatyk.

Życiorys Syn Heleny (1935–2015) i Eugeniusza (ur. 1932) Zielińskich. Wczesne dzieciństwo spędził na Muranowie, zaś w 1977 zamieszkał na Ursynowie, z którym był ściśle związany aż do śmierci. Ukończył XLIV Liceum Ogólnokształcące (1990), a następnie studiował na Wydziałach Polonistyki oraz Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie był studentem Grażyny Ulickiej i obronił w 1998 pracę magisterską „Marketing polityczny w Internecie”. Jej fragmenty zamieszczono później w sieci, natomiast wersja rozszerzona ukazała się pośmiertnie w postaci książki w 2013.

Od lat 90. pracował jako redaktor i specjalista od internetu w redakcjach i firmach informatycznych: „Gazeta Wyborcza” (od grudnia 1993), Lotus Development Polska, Digital Equipment Polska, Compaq, Hewlett-Packard Polska. Równocześnie w latach 1990–2012 kierował (wraz z matką) księgarnią i wydawnictwem „Arkona” na Ursynowie, a w latach 2004–2011 prowadził na Uniwersytecie Warszawskim zajęcia z informatyki i politologii oraz zajmował się ochroną danych osobowych, bazami danych, a także tworzeniem programów i stron komputerowych. Badał media społecznościowe i kulturę masową. Założył kilka witryn internetowych: Altamagusta.pl i Nieoznaczone.pl (nt. fantastyki), Slowa i linie.pl (zamieszczające wiersze), Winter.pl (poświęcony Internetowi) i Demopol.pl (artykuły o marketingu i internecie). Był również wikipedystą (działał w polskojęzycznej Wikipedii w latach 2009–2010). Plonem jego pracy jest ok. 1,5 tysiąca artykułów, wydanych w formie papierowej i elektronicznej (w tym 25 w Wikipedii).

Ślady podróży po Europie, Afryce, Azji i Ameryce Łacińskiej odnajdujemy w jego twórczości, zwłaszcza że każdy tekst – prozatorski lub poetycki – opatrywał informacją o miejscu i czasie powstania.

Twórczość Opowiadanie „Sytuacja krytyczna” (tytuł, którym później opatrzono cały tom tekstów zebranych) napisał jako nastolatek, w styczniu 1985, a wiersz o tytule „Pierwszy” – w grudniu tego roku. Redakcja „Fantastyki” odrzuciła tekst – nie zraziło go to do pisania, czego dowodem utwory powstałe przeważnie w drugiej połowie lat 80. Jesienią 1989 związał się z Klubem Tfurców. Choć rzadko prezentował własne teksty, to systematycznie uczestniczył w warsztatach, sesjach i szkoleniach. Przez wiele lat redagował i składał trzecią edycję klubowego fanzinu „Fantom”. Według Mikołaja Juliusza Wachowicza Zieliński literacko debiutował w 1989 opowiadaniem „Rycerz, krew i kruk na ostrzu miecza”, a w 1994 wydał tomik poetycki „Słowa i linie” (ówczesna wersja zawierała 100 wierszy). Drugie, rozszerzone wydanie „Słów i linii”, zawierające 176 wierszy (także z aluzjami do utworów fantastycznych), pisanych od grudnia 1985 do listopada 2010 i wysoko ocenionych m.in. przez Piotra Matywieckiego (który do zbioru napisał wstęp) ukazało się w 2012. Jego pierwszy wieczór poetycki odbył się 9 października 1996 w warszawskim Centrum Kultury Łowicka.

W kwietniu 2004 rozpoczął pracę nad koncepcją systemu informacyjnego o fantastyce Altamagusta.pl. Przed śmiercią przygotował do druku zbiór opowiadań fantasy i science fiction zatytułowany „Sytuacja krytyczna” – został on wydany po śmierci pisarza, w 2013, staraniem jego rodziców oraz Artura Szrejtera i Tomasza Kołodziejczaka. Zbiór zawiera zarówno nowele fantastycznonaukowe (pisane w latach 1985–1997), luźno połączone sylwetkami kilku bohaterów i motywem hinortyki, jak i cykl fantasy o rycerzu Tevatcie (powstały w latach 1989–2007) oraz mikropowieść Pieśni Almanhor (stworzoną między październikiem 1988 a sierpniem 1989). Książkę i osobę autora promowano na Polconie 2013 w Warszawie.

Autorowi przyznano pośmiertnie honorową Nagrodę Literacką im. ks. Jana Twardowskiego za rok 2012. W 2015 ukazało się polsko-rumuńskie wydanie wybranych wierszy Zielińskiego pt. Poeta chowa się w słowach/Poetul se ascunde in cuvinte w przekładzie prof. Alexandru G. Serbana, natomiast w 2016 wydanie polsko-albańskie pt. Przerwana linia/Vize e keputur w przekładzie Mazlluma Saneji, zaś w 2017 wydanie polsko-angielskie List do mojego syna/Letter to my son w przekładzie Ewy Sherman.

W 2017 opublikował biografię poświęconą Zielińskiemu Powiedziałem wam wszystko co wiem. Jarosław Zieliński i jego pokolenie 1971.

Publikacje Poezja Słowa i linie, Arkona 1994; wydanie II rozszerzone Aspra-JR 2012

Beletrystyka Sytuacja krytyczna, Instytut Wydawniczy Erica 2013

Inna twórczość Pakiet graficzny Corel Draw 4.0, SIM Publishing 1993 Wprowadzenie do Lotus Notes, Doctor Q Press 1995 – wydanie I; wydanie II rozszerzone pt. Lotus Notes 3 – Mikom 1996 Podstawy informatyki (razem z Tomaszem Kołodziejczakiem), Prószyński i S-ka 1995 (wydanie I); wydanie II zmienione 1997 Rządy w państwach Europy, t. 4 (z Eugeniuszem Zielińskim), Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR 2007 Metodologia pracy naukowej, Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR 2012 Marketing polityczny w Internecie, Wydawnictwo Adam Marszałek 2013

Fundacja W lipcu 2013 na warszawskim Ursynowie powołano – dzięki staraniom rodziców twórcy – Fundację Arkona im. Jarosława Zielińskiego. Celem Fundacji, która była aktywna do 2019, było wspieranie i popularyzacja wśród młodego pokolenia różnorodnych przedsięwzięć z dziedziny poezji (m.in. konkursów poetyckich), jak również przyznawanie młodym poetom nagród i stypendiów pieniężnych. Pierwszym prezesem Zarządu organizacji został poeta Stanisław Grabowski. W 2014 po raz pierwszy rozpisano Konkurs o Złotą Różę – Nagrodę Literacką im. Jarosława Zielińskiego. Konkurs organizowano w latach 2015–2019. Fundacja przyznawała nagrody poetom, którzy nie przekroczyli 41 lat, za najciekawszy tomik wierszy wydany w roku poprzedzającym edycję konkursu, a także stypendia uzdolnionej poetycko młodzieży gimnazjalnej i licealnej.

Laureaci Złotej Róży 2014: Monika Cichoń za tomik poezji Gra w zielone (2013) 2015: Dominik Witosz za książkę Sinusoida uczuć. The Emoctional Sinusoid (2014) 2016: Mikołaj Wyrzykowski za tomik Wspomnienie chwili obecnej 2017: Anna Maria Musz za tomik poezji Lot nad miastem (2016) 2018: Krystyna Zwolska–Płusa za tomik Cud i Anomalia (2017) 2019: Eliza Segiet za tomik Magnetyczni (2018)

Uwagi

Przypisy

Linki zewnętrzne Fundacja Arkona im. Jarosława Zielińskiego Altamagusta (wersja z lutego 2015; później domena została wykupiona przez inny podmiot) poszukiwania.net – archiwalna wersja strony Zielińskiego, gdzie zamieszczał artykuły na temat nauki (tam: autobiogram) slowa.art.pl – archiwalna wersja strony Zielińskiego, gdzie zamieścił kilka swoich wierszy winter.pl – archiwalna wersja strony Zielińskiego, gdzie zamieszczał artykuły na temat Internetu Wikipedysta:Jarosław Zieliński – strona Wikipedysty

Kategoria:Polscy autorzy fantastyki Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy politolodzy Kategoria:Polscy informatycy Kategoria:Polscy członkowie społeczności wikipedystów Kategoria:Absolwenci Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Urodzeni w 1971 Kategoria:Zmarli w 2012