Włośnianka łamliwa (Hebeloma pseudofragilipes Beker, Vesterh. & U. Eberh.) – gatunek grzybów należący do rodziny pierścieniakowatych (Strophariaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hebeloma, Strophariaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisali go w 2015 r. Henry Joseph Beker, Jan Vesterholt i Ursula Eberhardt pod lipami w lesie mieszanym w Anglii. Wskazali holotyp. Polska nazwa na podstawie rekomendacji Komisji ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym.
Morfologia Kapelusz O średnicy 13–115 mm, wypukły, z garbkiem, rzadko z szerokim. Brzeg gładki, rzadko podwinięty, karbowany, żebrowany, ząbkowany. Powierzchnia w stanie wilgotnym lepka, zwykle jednobarwna, sporadycznie dwubarwna; na środku bladożółta lub kremowa, rzadko miodowa, płowożółta, bladokremowa, różowożółta lub ciemnoróżowożółta. Blaszki Zwykle wykrojone, rzadko przyrośnięte lub zbiegające, o szerokości 1–7 mm. Liczba kompletnych blaszek 40–73. Krople mleczka sporadycznie widoczne gołym okiem lub brak, rzadko widoczneprzez soczewkę 10x. Ostrza zwykle strzępiaste, rzadko gładkie. Trzon Trzon o wysokości 14–90mm i grubości 3–7 (-11) mm, u podstawy do 13 mm, wewnątrz często pusty. Podstawa często maczugowata lub cylindryczna, rzadko cebulowata lub zwężająca się. Powierzchnia kłaczkowata, oprószona lub aksamitna. Miąższ Wtrzonie zmiennie przebarwiający się. Zapach rzodkwiowy, kakaowy lub owocowy, czasami bezwonny. Smak sporadycznie gorzki lub rzodkwiowy, rzadko łagodny. Wysyp zarodników Brązowooliwkowy, sporadycznie żółtobrązowy, rzadko umbrowy. Cechy mikroskopowe Zarodniki (7,4) 8,4–12,7 (14,1) x (4,4) 4,6–6,9 (7,4), Q=1,45–2,40, migdałowate, sporadycznie cytrynkowate, rzadko wrzecionowate lub jajowate, pod mikroskopem żółtobrązowe, żółte lub brązowożółte, rzadko brązowe, beżowe lub szarożółte. Gutule często występują. Podstawki(21) 22–34 (37) x 6–9 μm, 4-zarodnikowe. Cheilocystydy zazwyczaj maczugowato-butelkowate lub maczugowato-brzuszne, sporadycznie maczugowato-szypułkowate, cylindryczne, brzuchate, główkowato-szypułkowate lub butelkowate. Często obserwowane cechy szczególne: pogrubienie środkowe, rzadko występują przegrody, pogrubienie wierzchołkowe, rozgałęzienia. Obecne sprzążki. Kaulocystydy podobne, ale większe. Pleurocystyd brak. Skórka typu ixocutis. Epikutis o grubości do 250 μm; szerokość strzępek ixocutis do 6 μm; inkrustacja strzępek ixocutis zmienna. Elementy tramy pod epikutis często grubo kiełbaskowate, sporadycznie kanciaste, izodiametryczne, podłużne lub cienko kiełbaskowate, rzadko cylindryczne lub kuliste, o szerokości do 15 μm.
Występowanie i siedlisko Występuje w Europie i Australazji. Podano kilka stanowisk w Polsce.
Naziemny grzyb mykoryzowy występujący w lasach z rozkładającymi się liśćmi. Występuje pod wieloma gatunkami drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pierścieniakowate