Umiarkowana Partia Koalicyjna (szw. Moderata samlingspartiet, w skrócie Moderaterna; Moderaci, M) – szwedzka centroprawicowa partia liberalno-konserwatywna.
Historia Powstała w 1904 roku, będąc początkowo ugrupowaniem bardzo konserwatywnym i nacjonalistycznym. Była przeciwna powszechności prawa wyborczego, prawom pracowniczym i wydatkom socjalnym. Jej członkowie chcieli zapewnienia przywilejów wyższym klasom społecznym. W tym czasie dwukrotnie premierem był Arvid Lindman (lata 1905–1911 i 1928–1930). W 1928 roku partia uzyskała najwyższy jak dotąd wynik wyborczy – 28%. Od 1934 roku była to główna partia opozycyjna, od 1938 jako Narodowa Organizacja Prawicy, pomagała socjaldemokratom w rządzeniu w czasie wojny. Od 1952 roku jako Partia Prawicowa, główne ugrupowanie opozycyjne, a od 1969 pod obecną nazwą.
Od 1970 (lider – Gösta Bohman, 1911–1997) partia zaczęła zmieniać swoją orientację z klasycznie konserwatywnej na bardziej liberalną. Od 1976 roku uczestniczyła w pierwszym powojennym rządzie niesocjaldemokratycznym (który przetrwał do 1982, przewodziła w nim Partia Centrum).
W 1991 roku nowy przywódca Carl Bildt poprowadził partię do zwycięstwa, zostając premierem i tworząc nie-socjalistyczną koalicję rządową do 1994. Rząd ten obciął wydatki socjalne, zredukował podatki i zakończył negocjacje z UE. Potem jednak koalicja utraciła większość, pomimo zwiększenia poparcia dla samej partii w wyborach 1994 i 1998 roku. Nowy lider, Bo Lundgren poprowadził jednak partię do klęski w 2002 roku, po czym zastąpił go Fredrik Reinfeldt. Po rządach, które Umiarkowani sprawowali w latach 2006–2015 nadeszła porażka wyborcza, po której do dymisji podał się ustępujący premier i lider partii Fredrik Reinfeldt. Zastąpiła go Anna Kinberg Batra. Jest pierwszą kobietą, która objęła stanowisko lidera partii.
Liderzy partyjni Gustaf Fredrik Östberg (1904–1905) Axel Svedelius (1905–1906) Hugo Tamm (1907) Gustaf Fredrik Östberg (1908–1912) Arvid Lindman (1912–1917) Olof Jönsson i Hov (1917) Arvid Lindman (1917–1935) Gösta Bagge (1935–1944) Fritiof Domö (1944–1950) Jarl Hjalmarson (1950–1961) Gunnar Heckscher (1961–1965) Yngve Holmberg (1965–1970) Gösta Bohman (1970–1981) Ulf Adelsohn (1981–1986) Carl Bildt (1986–1999) Bo Lundgren (1999–2003) Fredrik Reinfeldt (2003–2015) Anna Kinberg Batra (2015–2017) Ulf Kristersson (2017)
Poparcie w wyborach Wybory do Riksdagu WyboryWynikiMandaty+/-Rząd Głosy %1911188 69131,1NowaMarzec 1914286 25037,7Wrzesień 1914268 63136,71917182 07024,71920183 01927,91921449 25725,81924461 25726,11928692 43429,41932576 05323,11936512 78117,61940518 34618,01944488 92115,81948478 77912,31952543 82514,41956663 69317,11958750 33219,51960704 36516,61964582 60913,71968621 03112,91970573 81211,51973737 58414,31976847 67215,619791 108 40620,319821 313 33723,619851 187 33521,3 1988 983 226 18,3 1991 1 199 394 21,9 1994 1 243 253 22,4 1998 1 204 926 22,9 2002 791 660 15,1 2006 1 456 014 26,2 2010 1 791 766 30,1 2014 1 403 630 23,3 2018 1 284 698 19,8 20221 237 42819,1
Wybory do Parlamentu Europejskiego WyboryWynikiMandaty+/- Głosy % 1995 621 568 23,2 Nowa1999524 75520,7 2004 458 398 18,3 2009596 71018,82014507 48813,72019698 77016,8 Przypisy
Kategoria:Partie i ugrupowania w Szwecji