Bołosza (, Bałosza; , Bołosza) – chutor na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie ostrowieckim, w sielsowiecie Ryteń, przy granicy z Litwą i nad Bołoszanką.
Dawniej używana nazwa Bołosza Nowa.
Historia W XIX i w początkach XX w. majątek ziemski położony w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie zawilejskim/święciańskim, w gminie Kiemieliszki. W 1905 roku liczył 8 mieszkańców, 80 dziesięcin, własność PałkowskiegoГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 276.
Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922 leżała w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim., w powiecie święciańskim, w gminie Kiemieliszki. W 1931 był to folwark i zaścianek Bołosza Nowa. Na północ leżał zaścianek Bołosza Stara, obecnie nieistniejący.
W 1931:
folwark w 2 domach zamieszkiwało 17 osób. zaścianek w 1 domu zamieszkiwało 8 osób.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Kiemieliszkach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Kiemieliszkach.
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi. Po upadku ZSRR Bołosza została przedzielona granicą państwową – część miejscowości na prawym brzegu Bołoszanki znalazła się w granicach Litwy.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wsie w rejonie ostrowieckim Kategoria:Zaścianki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita) Kategoria:Folwarki w powiecie święciańskim (II Rzeczpospolita)