Stanisław Józef Łyżwiński (ur. 6 maja 1954 w Skaryszewie) – polski polityk, związkowiec, rolnik, przedsiębiorca, poseł na Sejm IV i V kadencji (2001–2007).

Życiorys Działalność do 2001 W 1974 ukończył zasadniczą szkołę rolnicząSejm Rzeczypospolitej Polskiej. IV kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2002.. W 2004 został absolwentem liceum dla pracującychSejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006, s. 136..

Od 1975 prowadził wraz z żoną Wandą 30-hektarowe gospodarstwo rolne w Hucie Skaryszewskiej koło Radomia. Prowadził również własną działalność gospodarczą. Założył kilka firm, zajmujących się m.in. przetwórstwem pierza, produkcją kostki brukowej i działalnością usługową dla rolnictwa. W latach 80. należał do Polskiego Związku Łowieckiego. Był prezesem koła łowieckiego w Radomiu.

W latach 1975–1982 należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Z ramienia tej partii sprawował w okresie 1976–1985 funkcję radnego Rady Narodowej Skaryszewa. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Sejmu z 11. miejsca listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform w województwie radomskim (otrzymał 347 głosów).. Następnie wstąpił do Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a później do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach powiatowych tych partii w Radomiu. W 1995 został członkiem Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona”, którego był wiceprzewodniczącym. W 2000 zasiadł w prezydium i radzie krajowej Samoobrony RP.

Lata 2001–2005 W wyborach w 2001 został, liczbą 9080 głosów wybrany na posła IV kadencji z okręgu piotrkowskiego. W latach 2001–2005 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych. Był też członkiem Komisji Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

W złożonym w 2001 oświadczeniu lustracyjnym przyznał się, że był świadomym i tajnym współpracownikiem organów bezpieczeństwa. Według jego tłumaczeń został zarejestrowany przez funkcjonariuszy SB, jednak nie wykonywał żadnych czynności dla tej instytucji. W 2002 Andrzej Lepper powołał go na opiekuna Ogólnopolskiej Młodzieżowej Organizacji Samoobrony RP.

W 2003 został obserwatorem, a od 1 maja do 19 lipca 2004 pełnił funkcję posła do Parlamentu Europejskiego, zasiadał w Komisji Gospodarczej i Walutowej Europarlamentu. W październiku 2003 Sąd Rejonowy w Radomiu skazał go na karę 5 tys. zł grzywny za udaremnienie egzekucji komorniczej. Wyrok ten został w lutym 2004 uchylony przez Sąd Okręgowy, a sprawa skierowana do ponownego rozpoznania. W grudniu 2004 ponownie rozpatrujący tę sprawę Sąd Rejonowy uniewinnił go od popełnienia stawianego mu zarzutu. W październiku 2003 został również skazany przez Sąd Rejonowy w Radomiu na karę 12 tys. zł za oszustwa podatkowe popełnione wraz z żoną. W marcu 2004 Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok skazujący, jednocześnie zmniejszając wysokość grzywny o 3 tys. zł. Również w 2004 objął funkcję przewodniczącego Samoobrony RP w województwie łódzkim.

Działalność od 2005 W wyborach w 2005, otrzymawszy 21 101 głosów, uzyskał ponownie mandat poselski. Od 2005 do 2006 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego Samoobrony RP oraz koordynatora struktur partii w województwie małopolskim. W latach 2005–2007 był wiceprzewodniczącym Komisji Łączności z Polakami za Granicą. W grudniu 2006 został wykluczony z Samoobrony RP w związku z tzw. seksaferą w Samoobronie, pozostając w jej klubie parlamentarnym oraz we władzach ZZR „Samoobrona”.

W sierpniu 2007 Sejm uchylił mu immunitet. Wieczorem 23 sierpnia 2007 przebywający w gdańskim szpitalu Stanisław Łyżwiński został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji. 24 sierpnia 2007 prokurator Prokuratury Okręgowej w Łodzi przedstawił posłowi siedem zarzutów, m.in.: oferowania byłej radnej łódzkiego sejmiku i byłej dyrektor jego biura poselskiego Anecie Krawczyk pracy w zamian za korzyść osobistą (o charakterze seksualnym), zmuszania jej i dwóch innych kobiet do usług seksualnych, nakłaniania Anety Krawczyk do dokonania aborcji, zgwałcenia radnej rady powiatu tomaszowskiego oraz podżegania do porwania i przetrzymywania jako zakładnika byłego wspólnika w celu zmuszenia go do spłaty długu. Polityk nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. 26 sierpnia 2007 Stanisław Łyżwiński został na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi tymczasowo aresztowany. W wyborach w 2007 nie ubiegał się o reelekcję.

W Sądzie Rejonowym w Tomaszowie Mazowieckim prowadzono proces, w którym został oskarżony o wyłudzenie partyjnych funduszy; w 2010 postępowanie zawieszono ze względu na zły stan zdrowia Stanisława Łyżwińskiego.

11 lutego 2010 po trwającym od maja 2008 procesie karnym Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim uznał Stanisława Łyżwińskiego za winnego wszystkich zarzucanych mu czynów i skazał go na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę. Tego samego dnia sąd ten uchylił stosowany dotąd wobec niego środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Obrońcy Stanisława Łyżwińskiego złożyli apelację od wyroku. W trakcie przebywania Stanisława Łyżwińskiego w areszcie jego żona, adwokaci oraz niektórzy dziennikarze i politycy (m.in. eurodeputowany Janusz Wojciechowski) wskazywali na drastyczne pogorszenie jego stanu zdrowia (skutkujące m.in. koniecznością poruszania się na wózku inwalidzkim) oraz krytykowali prowadzenie procesu w tych okolicznościachJoanna Skibniewska, Dymanie w samoobronie, „NIE”, nr 1, 2013..

W marcu 2011 Sąd Apelacyjny w Łodzi skierował do ponownego rozpoznania sprawę Stanisława Łyżwińskiego w zakresie zarzutów wykorzystywania seksualnego Anety Krawczyk i drugiej z działaczek partii wspólnie i w porozumieniu z Andrzejem Lepperem i jednocześnie utrzymał w mocy skazujący go wyrok w zakresie 5 pozostałych zarzutów (wszystkich, które dotyczyły tylko Stanisława Łyżwińskiego, w tym zgwałcenia). Sąd ten orzekł w tym zakresie nową karę łączną do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając mu na jej poczet okres tymczasowego aresztowania. W lipcu 2011 został przedterminowo zwolniony z odbywania reszty orzeczonej kary. Miesiąc później współoskarżony Andrzej Lepper popełnił samobójstwo, co skutkowało umorzeniem postępowania w tym zakresie. W styczniu 2012 Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w zakresie czterech z pięciu zarzutów, utrzymując go co do przestępstwa podżegania do porwania (za co ostatecznie wymierzono karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności) i jednocześnie kierując sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd odwoławczy w pozostałym zakresie. Postępowania karne wobec Stanisława Łyżwińskiego zostały zawieszone z uwagi na zły stan jego zdrowia.

Życie prywatne Żonaty z Wandą Łyżwińską, również posłanką dwóch kadencji. Mają dwóch synów.

Wyniki wyborcze Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 1993 Bezpartyjny Blok Wspierania Reform Sejm II kadencji nr 37 347 (0,13%) 2001 Sejm IV kadencji nr 10 9080 (3,72%) 2005 Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej Sejm V kadencji nr 10 21 101 (9,47%)

Przypisy

Bibliografia

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. V kadencja. Przewodnik, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2006, s. 136.

Kategoria:Polscy rolnicy Kategoria:Polscy przedsiębiorcy Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Polscy myśliwi Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Politycy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform Kategoria:Politycy Samoobrony Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Polscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Piotrków Trybunalski Kategoria:Radni Miejskich Rad Narodowych Kategoria:Polscy przestępcy Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Ludzie związani z Radomiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Skaryszewie Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (2001–2005) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej V kadencji (2005–2007)