Elżbieta Maria Choińska-Bochdan (ur. 2 października 1935 w Poznaniu) – polska archeolożka.
Życiorys Urodziła się 2 października 1935 w Poznaniu, w rodzinie Ludwika Choińskiego (1899–1980) i Marii Antoniny z domu Plucińskiej (1900–1990).
Od 1975 prowadziła w Gniewie prace archeologiczne. Doprowadziła do uratowania średniowiecznych pozostałości w mieście. Efekty wykopalisk wielokrotnie przedstawiała w publikacjach i wykładach oraz na wystawach, m.in. w Muzeum Archeologicznym w Gdańsku, gdzie pracowała.
Autorka wieloletniego programu badań związanych z rewaloryzacją gniewskiego zespołu staromiejskiego i zamkowego we współpracy z Polską Akademią Nauk, Politechniką Gdańską, Centralnym Muzeum Archeologicznym w Gdańsku. Dzięki jej staraniom powołano w Gniewie konserwatora zabytków.
W 1988 została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
Od 1997 honorowa obywatelka miasta i gminy Gniew. Członkini honorowa Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich i wiceprezeska jego gdańskiego oddziału. Jest też członkinią Wydziału I Nauk Społecznych i Humanistycznych Gdańskiego Towarzystwa Naukowego.
Od 11 marca 1976 jest żoną Marka Bochdana (ur. 1934).
Przypisy
Kategoria:Honorowi obywatele polskich miast Kategoria:Ludzie nauki związani z Gdańskiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Ludzie związani z Gniewem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy archeolodzy Kategoria:Polscy muzealnicy Kategoria:Urodzeni w 1935