Jan Ryszard Nawrocki (ur. 27 kwietnia 1892 w Odessie, zm. ?) – kapitan saperów inżynier Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jakuba i Kazimiery z domu Kosteckiej, urodzony 27 kwietnia 1892 w Odessie, w ówczesnym mieście powiatowym guberni chersońskiej... Do szkoły powszechnej i średniej uczęszczał we Lwowie, gdzie zdał egzamin dojrzałości.

W czasie I wojny światowej, od 1 sierpnia 1914 służył w armii austriackiej, gdzie przeszedł kurs saperski. W 1915 został ciężko ranny.

W odrodzonym Wojsku Polskim służył w oddziałach technicznych, m.in. w Grupie Inżynierii Dowództwa „Wschód”. W 1921 brał udział w III powstaniu śląskim, a za postawę wykazaną podczas walki w rejonie Góry św. Anny, 27 czerwca 1922 odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy. W tym też roku był przydzielony w rezerwie do 5 pułku saperów w Krakowie, a od następnego roku do 10 pułku saperów w Przemyślu. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 119. lokatą w korpusie oficerów rezerwy inżynierii i saperów. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział w rezerwie do 2 batalionu saperów w Puławach.

Absolwent Politechniki Lwowskiej. W roku akademickim 1920/1921 był przewodniczącym Towarzystwa Bratniej Pomocy Studentów Politechniki Lwowskiej. W latach 30. XX wieku był nauczycielem stałym (profesorem VIIa stopnia służbowego) Państwowej Szkoły Technicznej we Lwowie. Obowiązki zawodowe łączył z funkcją członka Komisji egzaminacyjnej dla uprawnień budowlanych przy urzędzie wojewódzkim i członka Okręgowej Komisji Dyscyplinarnej dla nauczycieli szkół istniejących na obszarze Okręgu Szkolnego Lwowskiego (od 2 grudnia 1930).. Ponadto w okresie dwudziestolecia międzywojennego należał m.in do BBWR.

Od 1945 był naczelnikiem Wydziału Szkół Zawodowego Kuratorium Okręgu Szkolnego w Krakowie.

Był żonaty i miał syna Leszka (ur. 8 kwietnia 1918).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7878 – 27 czerwca 1922. Złoty Krzyż Zasługi – 7 listopada 1938 „za zasługi na polu pracy zawodowej”. Śląska Wstęga Waleczności i Zasługi I klasy

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Bratniej Pomocy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kapitanowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Odessie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Lwowskiego Państwowego Instytutu Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej im. Iwana Trusza Kategoria:Zmarli w XX wieku