Len trwały (Linum perenne L.) – gatunek byliny należący do rodziny lnowatych. Występuje głównie w południowo-wschodniej i środkowej Europie, na zachodzie od Wysp Brytyjskich. W Polsce zdziczały, miejscami zadomowiony. Występuje głównie na niżu. Status gatunku w polskiej florze: kenofit, efemerofit.
Morfologia Pokrój Tworzy gęste kępy 60–100 cm wysokości. Cała roślina naga. Łodyga Wzniesiona, cienka, górą rozgałęziająca się, naga. Liście Lancetowate, zaostrzone, na brzegu szorstkie, z 1–3 nerwami, dość często niesymetryczne. Ulistnienie skrętoległe. Kwiaty Błękitne, w luźnych, rozpierzchłych (zwykle w różne strony) kwiatostanach, posiadające pięć delikatnych płatków, opadających szybko po przekwitnięciu. Wewnętrzne działki tępe. Płatki o długości 15–20 mm. Szypułki kwiatowe wzniesione, dłuższe od działek. Znamię słupka główkowate. Kwitnie od czerwca do lipca. Owoc Torebka o długości 6–7 mm na prosto wzniesionej lub słabo odgiętej szypułce. Brunatnego koloru i wąsko obłonione nasiona o długości ok. 4,5 mm. Gatunek podobny Len austriacki L. austriacum ma kwiatostan zwykle jednostronny, szypułki z owocami odgięte w dół, torebki mniejsze (do 5 mm długości), płatki korony mniejsze (10–15 mm długości), wszystkie działki podobne do siebie.
Biologia i ekologia Hemikryptofit. Rośnie na suchych zboczach, w murawach ciepłolubnych, widnych borach sosnowych, na glebach kamienistych.
Zmienność Wyróżnia się następujące podgatunki: Linum perenne subsp. perenne – podgatunek nominatywny Linum perenne subsp. alpinum Linum perenne subsp. anglicum Linum perenne subsp. extraaxillare (syn. Linum extraaxillare Kit.) – len karpacki
Zastosowanie Roślina ozdobna. Czasem uprawiany w ogródkach ze względu na swoje ładne kwiaty.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Lnowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza