Zbigniew Jerzy Sobotka (ur. 27 sierpnia 1952 w Lidzbarku) – polski polityk, hutnik, działacz Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, poseł na Sejm X, I, II, III i IV kadencji, były wiceminister spraw wewnętrznych i administracji.
Życiorys Absolwent Technikum Mechaniczno-Hutniczego w Warszawie. Od 1974 do 1990 pracował w Hucie Warszawa jako walcownik stali. W 1976 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1986 do 1990 był I sekretarzem komitetu fabrycznego w Hucie Warszawa, a od 1988 do 1990 sprawował funkcję zastępcy członka Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR. W 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu po stronie partyjno-rządowej. W październiku 1989 wszedł w skład centralnej komisji zjazdowej PZPR, która przygotowywała dokumenty programowe i organizacyjne na ostatni zjazd partii.
W 1990 był wśród założycieli Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Wszedł w skład prezydium rady naczelnej partii. W 1999 przystąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Sprawował mandat posła w latach 1989–2005 X, I, II, III i IV kadencji. W latach 1994–1997 zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji. W lipcu 1997 kierował rządowym sztabem do walki z „powodzią tysiąclecia”. Od 19 października 2001 do 6 października 2003 ponownie pełnił urząd sekretarza stanu w MSWiA. W 2005 wycofał się z działalności politycznej.
Afera starachowicka 24 stycznia 2005 Sąd Okręgowy w Kielcach skazał go na karę 3,5 roku pozbawienia wolności oraz orzekł pięcioletni zakaz sprawowania funkcji administracyjnych wymagających dostępu do materiałów tajnych za przekazanie tajnych informacji o planowanej akcji policji politykom powiązanym z działaczami samorządowymi ze Starachowic, podejrzewanymi o współpracę ze zorganizowaną przestępczością (tzw. afera starachowicka). 16 listopada 2005 Sąd Apelacyjny w Krakowie utrzymał w mocy ten wyrok. 28 listopada 2005 prezydent Aleksander Kwaśniewski wszczął na wniosek Zbigniewa Sobotki procedurę jego ułaskawienia, co wywołało kontrowersje i sprzeciw partii zasiadających w Sejmie, oprócz SLD. W grudniu 2005, tuż przed końcem kadencji, prezydent w drodze ułaskawienia zmniejszył karę do 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata.
Odznaczenia Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1983) oraz Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego (1996).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Warszawie Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Lidzbarku Kategoria:Politycy SdRP, SLD i Nowej Lewicy Kategoria:Posłowie na Sejm kontraktowy Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1991–1993) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej II kadencji (1993–1997) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IV kadencji (2001–2005) Kategoria:Posłowie z okręgu Piotrków Trybunalski Kategoria:Sekretarze komitetów fabrycznych PZPR Kategoria:Uczestnicy Okrągłego Stołu (strona partyjno-rządowa) Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Ułaskawieni przez Aleksandra Kwaśniewskiego Kategoria:Wiceministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej Kategoria:Wyróżnieni Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego