Ludwika Śniadecka (ur. 4 sierpnia 1802 w Wilnie, zm. 22 lutego 1866 w Stambule) – polska działaczka w Imperium Osmańskim w okresie zaborów.
Była córką Jędrzeja Śniadeckiego i Konstancji Mikułowskiej. Młodzieńcza, nieodwzajemniona miłość Juliusza Słowackiego – upamiętniona w korespondencji i utworach poety.
W 1842 r. poznała w Stambule Michała Czajkowskiego (Sadyka Paszę). Po przejściu na islam została jego żoną i wspierała go ofiarnie w działalności politycznej, między innymi w zakładaniu Adampola – polskiej osady w okolicach Stambułu. Została pochowana w Adampolu.
Sympatyczka Rosji, zarzucała katolicyzmowi oderwanie Polaków od wielkiej rodziny słowiańskiej.
Skamandryta Stanisław Baliński poświęcił jej wiersz pt. Ziemia z Jaszun.
Przypisy
Bibliografia Zygmunt Miłkowski, Sylwetki emigracyjne. Mehmed Sadyk Pasza, Lwów 1904 Maria Czapska, Ludwika Śniadecka, Czytelnik, Warszawa 1958
Linki zewnętrzne Ludwika Śniadecka, Pisma ulotne w: Michał Czajkowski, Anna, Lipsk 1867 Skan w GoogleBooks
Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Ludzie związani z Juliuszem Słowackim Kategoria:Polacy w Imperium Osmańskim 1795–1918 Kategoria:Politycy okresu zaborów Ludwika Śniadecka Kategoria:Urodzeni w 1802 Kategoria:Zmarli w 1866