46 dywizjon rakietowy Obrony Powietrznej (46. dr OP) – samodzielny pododdział Wojska Polskiego.
Dywizjon sformowany w 1971 w Choczewie, podlegał dowódcy 4 Gdyńskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej. Jednostka rozformowana 28 grudnia 2001.
Historia Dywizjon powstał w 1971 roku jako 46 dywizjon ogniowy artylerii rakietowej w składzie 4 Brygady Artylerii Obrony Powietrznej Kraju w Gdyni. Pierwszym uzbrojeniem dywizjonu był przeciwlotniczy zestaw rakiet ziemia – powietrze średniego zasięgu typu S-75 Wołchow.
Pierwsze strzelania bojowe na poligonie w ZSRR dywizjon odbył w marcu 1972 roku, kolejne w latach 1975, 1979, 1987.
Dywizjon wielokrotnie reprezentował brygadę w zawodach o tytuł Mistrzowskiego Dywizjonu Ogniowego. W 1972 roku po raz pierwszy zdobył ten tytuł. Powtórzył w latach 1973–1976. We wrześniu 1986, w finale Zawodów Użyteczno–Bojowych na szczeblu WOPK, reprezentacja dywizjonu zajęła drugie miejsce.
W latach 1992-1996 dywizjon brał udział w ćwiczeniach na poligonie w Ustce (m.in. pod kryptonimem Karat '94, Karat '95, i Szerszeń '96).
W wyniku restrukturyzacji Sił Zbrojnych jednostka została rozformowana 28 grudnia 2001 roku wraz z 4 Brygadą OP.
Wyposażenie System rakietowy S-75M "Wołchow" produkcji radzieckiej, w skład którego wchodziły: Stacja naprowadzania rakiet – SNR-75W: kabina dowodzenia – UW (Urszula), kabina antenowa – PW (Pelagia), kabina wyliczania współrzędnych – AW (Amelia) – UOW, UWK, RNK, SCR kabina rozdzielcza – RW (Róża), 3 agregaty prądotwórcze – ESD – 100, 3 przyczepy antenowe – szeroka wiązka E, szeroka wiązka B, wąska wiązka i RNK, kabina z ZCZZ – PRM. kabina sprzężenia automatycznego systemu dowodzenia WEKTOR-2E – 5F24E (Wiesław), 6 wyrzutni SM-90, Stacje radiolokacyjne: odległościomierz P-18 (Laura) + 2 agregaty prądotwórcze – AD-10, wysokościomierz PRW-13 (Zofia) + 2 agregaty prądotwórcze – AD-30, 15 stojaków na rakiety – PR-1, 7 naczep PR-11B – STZ, 7 ciągników siodłowych – ZIŁ-157KW, 2 naczepy PS-6R, 2 ciągniki siodłowe – KRAZ-257E, 18 ciągników – Kraz 255B, 6 armat plot. 57 mm, 6 ciągników STAR 660, 30 rakiet 20DSU, Zbiorniki z paliwem i utleniaczem, 2 PKM – 2, 6 zestawów plot. STRZAŁA-2M, Ruchomy warsztat WTB – STAR 266, 3 samochody ciężarowe – STAR-29B, STAR-29D, STAR-200 z przyczepami, 2 samochody osobowo-dostawcze – NYSA-522, Samochód sanitarny – NYSA-522S, Samochód strażacki – STAR-244, Autobus – AUTOSAN-H9, Cysterna paliwa – STAR-266 z przyczepą, Broń osobista: żołnierzy zawodowych – P-64, żołnierzy służby zasadniczej – kbkAKMS.
Dowódcy dywizjonu 1971-1971 – mjr Władysław Hornik 1971-1974 – mjr Franciszek Bujalski 1974-1975 – mjr Stefan Bartczak 1975-1977 – mjr Stanisław Miodek 1978-1983 – kpt. Zygmunt Jaźwiński 1983-1984 – kpt. Jan Guzenda 1984-1984 – mjr Eugeniusz Sidor 1984-1988 – kpt. Bernard Sawicki 1988-1989 – ppłk Marian Jaroszewicz 1989-1992 – kpt. Janusz Kornaga 1992-1993 – kpt. Henryk Hebel 1993-1996 – mjr Jan Dziadoń 1996-2001 – mjr Wiesław Zawadzki 2001-2001 – mjr Mirosław Rogaczewski
Przypisy
Kategoria:Rozformowane dywizjony rakietowe Obrony Powietrznej Kategoria:Oddziały 4 Gdyńskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej