Parmenion (ur. ok. 400 p.n.e., zm. w 330 p.n.e. w Ekbatanie) – macedoński dowódca w służbie Filipa II Macedońskiego i Aleksandra Macedońskiego.
Życiorys Parmenion był ojcem macedońskiego arystokraty Filotasa. Za panowania Filipa II w 356 p.n.e. odniósł wielkie zwycięstwo nad Illirią; był jednym z delegatów macedońskich, którzy zawarli pokój w Atenach w 346 p.n.e., potem został posłany z armią, aby wzmocnić wpływy Macedonii w Eubei w 342 p.n.e.
W 336 p.n.e. prowadził razem z Amyntasem i Attalosem macedońską kampanię w Azji Mniejszej, służącą przygotowaniu planowanej przez Filipa wyprawy przeciwko Persji.
Po objęciu władzy królewskiej przez Aleksandra został drugim co do ważności wodzem armii macedońskiej. Między innymi dowodził lewym skrzydłem armii w bitwach nad Granikiem, pod Issos i pod Gaugamelą.
Gdy Aleksander dowiedział się, że Filotas, syn Parmeniona, był zamieszany w spisek na jego życie, Filotas został skazany na śmierć i stracony, ale podobny los spotkał także Parmeniona, choć nie było bezpośrednich dowodów jego zdrady.
Linki zewnętrzne Livius - Jona Lendering
Kategoria:Zmarli w IV wieku p.n.e. Kategoria:Dowódcy Aleksandra Wielkiego