Fenacetyna () – organiczny związek chemiczny, pochodna p-aminofenolu. Jest jednym z najstarszych związków chemicznych stosowanych jako środek przeciwbólowy, bo już od 1887 r.
Podstawowe skutki uboczne to: methemoglobinemia, uszkodzenie nerek i wątroby, hemoliza krwinek, reakcje uczuleniowe, rumień, możliwe działanie rakotwórcze.
Dostępność Była składnikiem tabletek od bólu głowy „z krzyżykiem” (zawierających też kwas acetylosalicylowy i kofeinę) i środka przeciwko objawom przeziębienia, Cofedonu (zawierającego też aminofenazon, fenobarbital i kofeinę). W roku 1996 podjęto decyzję o wycofaniu w Polsce preparatów zawierających fenacetynę, jednak jeszcze przez wiele lat były dostępne w handlu.
Na rynku europejskim w roku 2016 oferowany był np. węgierski preparat złożony Antineuralgica zawierający fenacetynę, aminofenazon i kofeinę. W Polsce dostępny wyłącznie w ramach importu docelowego.
Analogi strukturalne Paracetamol, bardzo zbliżony strukturalnie do fenacetyny (zamiast grupy etoksylowej , zawiera grupę hydroksylową ), jako związek znacznie bezpieczniejszy jest składnikiem wielu leków dopuszczonych do stosowania. Inny związek o zbliżonej strukturze, dulcyna, stosowany był jako sztuczny środek słodzący, jednak został wycofany po stwierdzeniu szkodliwości.
Przypisy
Kategoria:Amidy Kategoria:Etery z grupą etylową Kategoria:Etery z podstawioną grupą fenylową