Zasada Landauera mówi, że wymazanie jednego bitu informacji w otoczeniu o temperaturze wymaga straty (dysypacji) energii (lub wydzielenia ciepła) o wartości co najmniej gdzie – stała Boltzmanna równa 1,38 × 10−23 J/K.
Inaczej mówiąc, zasada stwierdza, że wymazywanie informacji pociąga wzrost entropii otoczenia o kB ln2 na bit, a więc dyssypację energii.
W latach 60. Rolf Landauer wykazał, że istnieje fizyczna granica minimalnego wydatku energetycznego koniecznego do wykasowania jednego bitu informacji. Wynosi ona J, gdzie jest stałą Boltzmanna, a temperaturą otoczenia. Oznacza to, że w pewnej chwili w układach klasycznych nie będzie można zmniejszyć produkcji ciepła przez element. Przy rosnącym zagęszczeniu elementów i wzroście częstotliwości taktowania układy te będą produkować coraz więcej ciepła.
Literatura R. Landauer, Fundamental Physical Limitations of the Computational Process, Ann. N.Y. Acad. Sci, 426, 162 (1985).
Zobacz też Rolf Landauer Demon Maxwella
Kategoria:Informatyka kwantowa