Matokit (łac. Monte Acutum) – najbardziej na południe wysunięty grzbiet Vrgorsko gorje w Chorwacji (Góry Dynarskie), na północny zachód od Vrgoraca i na wschód od Pivčevo polja.
Charakterystyka Grzbiet ma długość około 8,5 km i strome zbocza. Rozciąga się na kierunku północno-wschodnim, a na zachodzie równolegle do wyższego łańcucha przybrzeżnego Biokova, od którego oddziela go dolina wsi Ravča i Rašćane. Na południu Matokit oddzielony jest od Adriatyku grzbietem przybrzeżnym Rilić ze szczytem Susvid (1155 m n.p.m.), natomiast na wschodzie doliną Neretwy i Vrgorskim poljem. Najwyższym szczytem grzbietu jest Sveti rok (1062 m n.p.m.) z pozostałościami kaplicy św. Rocha i dookolnym widokiem na Góry Dynarskie. Na wierzchołku Svetigo roku usypany jest stos kamieni. Około 20 metrów poniżej szczytu istnieje napis na skale z informacją o wysokości i wbity metalowy stemplel. mały|centruj|650x650px|Widok od południowego wschodu
Nazwa Łacińska nazwa grzbietu (Monte Acutum), oznacza w tłumaczeniu Ostra Góra, co opisuje charakter i budowę formacji, wystającej z okolicznych pól ostrym grzbietem.
Przyroda Północne zbocza są łagodniejsze i w większości porośnięte lasami grądowymi z dużym udziałem chmielograbu europejskiego. W latach 2010–2015 przebadano lokalną florę naczyniową i znaleziono łącznie 604 taksony roślin naczyniowych należących do 86 rodzin i 337 rodzajów. Obszar Matokitu nigdy wcześniej nie był badany i były to pierwsze tak szczegółowe dane florystyczne dotyczące tutejszych muraw w różnych stadiach sukcesji. Dominującymi rodzinami były rośliny strączkowe (9,9%), wiechlinowate (9,1%), stokrotki (7,4%) i mięty (6,8%). Analiza form życia wskazuje na dominację hemikryptofitów (39,9%) i terofitów (26,2%), co wskazuje na duży wpływ klimatu śródziemnomorskiego. Na całym badanym obszarze odnotowano łącznie 36 taksonów roślin zagrożonych i 17 inwazyjnych. Endemiczne są 32 taksony roślin (26 endemicznych w szerszym znaczeniu i 6 stenoendemicznych). Stwierdzono występowanie niektórych bardzo rzadkich endemitów (rzeżucha Cardamine fialae oraz pszonak Erysimum croaticum). Północne stoki są najbardziej wysuniętymi na południe punktami dla niektórych roślin: chabru pannońskiego, skalnicy okrągłolistnej i Myrrhoides nodosa. Widoczne jest tutaj zmniejszenie powierzchni muraw naskalnych w wyniku silnej emigracji ludzkiej, gwałtownego zaprzestania rolnictwa i hodowli zwierząt, ponownego zalesiania terenów sosną alepską oraz długotrwałej sukcesji jałowca kolczastego. Taka utrata siedlisk murawowych prowadzi do zagrożenia niektórych chronionych i endemicznych gatunków roślin, przy jednoczesnym porzuceniu siedlisk rolniczych wokół miasta VrgoracIvana Vitasovic Kosic, Mara Vukojević, Sandro Bogdanovic, First inventory of vascular flora of Matokit mountain (Biokovo massif, Croatia)..
Turystyka Na szczyt prowadzi czerwony szlak pieszy z Vrgoraca.
Przypisy
Kategoria:Szczyty Chorwacji Kategoria:Góry Dynarskie