ROW Rybnik (występuje pod nazwą Innpro ROW Rybnik) – polski klub żużlowy z Rybnika.

Historia W 1993 roku działalność zakończył KS ROW Rybnik. Od 1994 roku w lidze startował Rybnicki Klub Motorowy. W 2012 roku w lidze wystartował nowy podmiot – ROW Sp. z o.o. Natomiast od 2013 r. w rozgrywkach ligowych występuje ŻKS ROW Rybnik. Po sezonie 2015 drużyna rybnicka powróciła do najwyższej klasy rozgrywkowej po rezygnacji SK Lokomotīve Dyneburg (drużyna z Łotwy nie ma praw do uczestniczenie w rozgrywkach o mistrzostwo Polski, więc póki co nie może awansować do najwyższej klasy rozgrywkowej) i przekształciła się w spółkę, a dzięki kibicom powróciła do tradycyjnego herbu i nazwy. Od sezonu 2019 rybnicka drużyna występuje w rozgrywkach ligowych pod nazwą PGG ROW Rybnik, co oznacza, że sponsorem tytularnym w sezonie 2019, który zakończył się awansem do PGE Ekstraligi, została największa wydobywcza spółka w Europie – Polska Grupa Górnicza. Pod taką samą nazwą rywalizuje w sezonie 2020.

Poszczególne sezony SezonRozgrywki ligoweUwagiLigaMiejsce 2013 III II liga 1/5 2014 II I liga 7/8 Wygrane baraże o utrzymanieMecze barażowe o miejsce w I lidze miały odbyć się 19 i 26 października 2014 roku, jednakże 17 października GKSŻ poinformowała o odwołaniu meczów barażowych o prawo startu w I lidze w sezonie 2015. Taką decyzję podjęto na prośbę klubu z Krakowa (2. miejsce w II lidze). Niemniej jednak, w związku ze stwierdzeniem wygaśnięcia z dniem 10 października 2014 roku licencji nadzorowanej przyznanej klubom z Gdańska (8. miejsce w Ekstralidze) oraz Częstochowy (7. miejsce w Ekstralidze), 17 grudnia GKSŻ postanowiła uzupełnić skład I ligi poprzez zaproszenie do złożenia wniosku o przyznanie licencji na starty w I lidze na rok 2015 klub – Krakowski Klub Żużlowy Sp. z o.o. – prowadzący drużynę przegraną w barażu o awans do I ligi. Wcześniej, 6 listopada, „dziką kartę” uprawniającą do ubiegania się o licencję PZM na starty w Ekstralidze w sezonie 2015 otrzymał GKM Grudziądz (3. miejsce w I lidze). 2015 I liga 3/7 Awans poprzez zajęcie wakującego miejscaW 2015 roku 1. miejsce w I lidze wywalczył łotewski SK Lokomotīve Dyneburg, który jednak nie był w stanie spełnić wymogów licencyjnych pozwalających na starty w Ekstralidze w sezonie 2016. W tej sytuacji zaproszenie do Ekstraligi otrzymały ŻKS Ostrovia (2. miejsce w I lidze; przegrane baraże) i ŻKS ROW Rybnik. Startu z powodów finansowych odmówił klub z Ostrowa Wielkopolskiego, dzięki czemu pierwszeństwo startu w Ekstralidze przeszło na klub z Rybnika, który przyjął zaproszenie. Później do procesu licencyjnego nie przystąpiła z powodów finansowych Stal Rzeszów (7. miejsce w Ekstralidze; wygrane baraże). Jej miejsce zajął spadkowicz GKM Grudziądz (8. miejsce w Ekstralidze). 2016 I Ekstraliga 6/8 2017 Ekstraliga 8/8 2018 II I liga 2/8 Przegrane baraże o awans 2019 I liga 1/7 2020 I Ekstraliga 8/8 2021 II I liga 3/8 2022 I liga 7/8 2023 I liga 2/8 2024 2. Ekstraliga 1/8 2025 I Ekstraliga 8/8 2026 II 2. Ekstraliga 3/8

Poziom ligowyLiczba sezonówSezonyI42016–2017, 2020, 2025II92014–2015, 2018–2019, 2021–2024, 2026III12013

Osiągnięcia Krajowe Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa Polski Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski 2. miejsce (2): 2015, 2016

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych 2. miejsce (2): 2016, 2017

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski 3. miejsce (1): 2017 – Kacper Woryna

Pozostałe Srebrny Kask 1. miejsce (1): 2015 – Kacper Woryna 3. miejsce (1): 2018 – Robert Chmiel

Brązowy Kask 2. miejsce (2): 2015 – Kacper Woryna 2024 – Paweł Trześniewski 3. miejsce (1): 2014 – Kacper Woryna

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów 3. miejsce (1): 2016 – Kacper Woryna

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi 2. miejsce (2): 2016 – Grigorij Łaguta 2017 – Kacper Woryna

Indywidualny Puchar Ekstraligi U17 1. miejsce (1): 2025 – Radosław Kowalski

Międzynarodowe Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych (w zawodach drużynowych, par i indywidualnych) i zagranicznych (w zawodach indywidualnych) w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

Mistrzostwa świata Drużynowe mistrzostwa świata juniorów 1. miejsce (1): 2017 – Kacper Woryna

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów 1. miejsce (1): 2016 – Max Fricke 3. miejsce (1): 2017 – Max Fricke

Mistrzostwa Europy Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów 1. miejsce (3): 2015 – Kacper Woryna 2016 – Kacper Woryna 2017 – Kacper Woryna

Mistrzostwa Europy par 1. miejsce (2): 2015 – Damian Baliński i Sebastian Ułamek 2017 – Tobiasz Musielak 3. miejsce (1): 2022 – Grzegorz Zengota

Mistrzostwa Europy par juniorów 1. miejsce (1): 2024 – Paweł Trześniewski

Indywidualne mistrzostwa Europy 1. miejsce (1): 2020 – Robert Lambert

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów 1. miejsce (1): 2014 – Václav Milík 2. miejsce (1): 2014 – Kacper Woryna

Zawodnicy Kadra drużyny Stan na 7 września 2026

Żużlowiec DMP (2SE) DMPJ Uwagi S — S — S — S — S — U24 — U21 U19 U19 Wyp. z Unii Leszno (DMP, DMPJ) U17 U17 U17 U16 Do 27.05.2027 tylko zawody młodzieżowe U16 Do 26.09.2026 tylko zawody młodzieżowe U16 Do 01.11.2026 tylko zawody młodzieżowe „” oznacza, że zawodnik został zgłoszony do rozgrywek.

Zobacz też KS ROW Rybnik (żużel) RKM Rybnik ROW Rybnik (2011)

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Kluby żużlowe w Rybniku Rybnik