Reluktancja, rezystancja magnetyczna, opór magnetyczny obwodu magnetycznego – opór stawiany strumieniowi magnetycznemu na drodze przepływu.
Pojęcie reluktancji jest analogiczne do rezystancji w obwodach elektrycznych. Reluktancja jest skalarem. Całkowita reluktancja jest stosunkiem siły magnetomotorycznej w pasywnym obwodzie magnetycznym do całkowitego strumienia magnetycznego w tym obwodzie. Jednostką reluktancji w układzie SI jest henr−1. Z definicji może być wyrażona:
gdzie: – reluktancja wyrażona w amperozwojach na weber (jest to jednostka równoważna zwojowi na henr), – siła magnetomotoryczna wyrażana w amperozwojach, – strumień magnetomotoryczny wyrażony w weberach.
Strumień magnetyczny zawsze tworzy zamkniętą pętlę w sposób opisany równaniami Maxwella, ale kształt pętli zależy od reluktancji materiałów. Strumień jest skoncentrowany wokół ścieżek o najmniejszej reluktancji.
Reluktancję jednorodnego obwodu magnetycznego można obliczyć wzorami:
lub
gdzie: – długość obwodu magnetycznego w metrach, – przenikalność magnetyczna próżni równa henra na metr, – względna przenikalność magnetyczna materiału (bezwymiarowa), – przenikalność magnetyczna materiału – przekrój poprzeczny obwodu magnetycznego w metrach kwadratowych.
Odwrotnością reluktacji nazywamy permeancją lub przewodnością magnetyczną. Zobacz też impedancja rezystancja
Przypisy
Kategoria:Wielkości magnetyczne