thumb|240px|Ziarna kawy kostarykańskiej thumb|240px|Wietnamska robusta po zbiorze (prawa) i po wysuszeniu (lewa) thumb|240px|Świeżo uprażone ziarna w Etiopii thumb|240px|Czarna kawa w białej filiżance podawana na spodeczku z łyżeczką Klasyfikacja kawy – zróżnicowany ze względu na kraj produkcji lub odbioru, handlowy system podziału jakościowego ziaren kawowca, używanych do przygotowywania kawy.

Klasyfikacja kawy zielonej według Giełdy w Londynie Standardy Coffee Quality Standards przyjęto w 1967 przez International Coffee Organisation (powstałą pod auspicjami ONZThe International Coffee Organization (ICO), FAO). Giełda londyńska oferuje ziarna kawy zielonej z Angoli, Nigerii, Ghany, RPA, Gwinei Równikowej, Tanzanii, Indii, Togo, Kamerunu, Sierra Leone, Konga, DRK, Ugandy, Madagaskaru i Wybrzeża Kości Słoniowej, a dodatkowo z Indonezji i Trynidadu (z upustami). Typy kaw określa się w Londynie na podstawie ustalonych w 450-gramowej próbce liczbie wad, przy czym wymagane są opinie ekspertów do poszczególnych partii. Każda z partii musi zawierać więcej niż 25% ziaren przechodzących przez sito nr 14, nie mieć nieczystego (np. błotnistego) aromatu oraz nie może dawać wadliwego naparu.

Numeracja klas wraz z dopuszczalną ilością wad: thumb|350px|Państwa członkowskie International Coffee Organisation (na zielono producenci, na brązowo odbiorcy) klasa 1: 150 wad - jest to typ wzorcowy, klasa 2: 151-175 wad, klasa 3: 176-200 wad, klasa 4: 201-250 wad, klasa 5: 251-300 wad, klasa 6: 301-350 wad.

Klasyfikacja przeliczeniowa wad: ziarna czarne lub trześnia: 1 punkt na ziarno, ziarna półczarne, kwaśne, z dużymi skórkami lub w pergaminie: 1 punkt na 2 ziarna, duży kamień (>5 cm): 5 punktów za jeden, średni kamień (>1 cm): 2 punkty za jeden, małe grudki ziemi albo patyki: 1 punkt za dwa, duży patyk (>3 cm długości): 5 punktów za jeden, średni patyk (>2 cm długości): 2 punkty za jeden, małe patyki (>1 cm długości): 1 punkt za dwa, ziarna połamane, muszelkowate, małe, ze skórkami lub niedojrzałe: 1 punkt za pięć ziaren, spożyte do połowy przez szkodniki: 1 punkt za dwa, lekko nadjedzone przez szkodniki: 1 punkt za pięć, inne, drobne zanieczyszczenia: 1 punkt za zanieczyszczenie.

Klasyfikacja nowojorska kawy zielonej thumb|240px|Filiżanka kawy w Nowym Jorku Klasyfikacja sporządzona przez Green Coffee Association of New York City Inc. Obejmuje cztery grupy kaw, które produkowane są w Brazylii, Kolumbii, Meksyku i państwach Ameryki Łacińskiej. Giełda nowojorska dopuszcza dla każdej z nich ewentualne odchylenia od przyjętych standardów.

Standard dla kawy brazylijskiej thumb|240px|Filiżanka kawy w Warszawie Podstawa standardu jest arabica (odmiana Bourbon) z bieżących zbiorów. Podstawowym standardem w tym obrębie jest Santos nr 4 (strictly soft, fair to good roast, solit bean) o łagodnym smaku i jednorodnym wyglądzie ziaren. Przedmiotem obrotu są 15-tonowe partie po 250 worków. Partie muszą mieścić się w typach od Santos 2 do 6, przy czym typ przeciętny typ winien się mieścić w przedziale od 3 do 5. Smak hard jest niedozwolony. Niezgodność ze standardami wiąże się z potrąceniami lub dopłatami, o czym decyduje specjalnie powołany komitet giełdowy.

Klasyfikacja przeliczeniowa wad: ziarna czarne, kwaśne, trześnia, kamienie i patyki średnie: 1 punkt na sztukę, ziarna półczarne lub w łusce pergaminowej: 1 punkt na dwa ziarna, małe kamienie lub patyki, łuski średnie: 1 punkt na 2-3 ziarna, muszelki: 1 punkt na trzy ziarna, ziarna połamane, lekkie, niedojrzałe, niewykształcone właściwie: 1 punkt na pięć ziaren, uszkodzone przez szkodniki: 1 punkt na dziesięć ziaren, duży kamień lub patyk: 2-3 punkty na sztukę.

Klasyfikacja typów kaw zależna od liczby wad w próbce 453,6 grama: thumb|240px|Kawa ze sfogliatellą w kawiarni na nowojorskim East Village thumb|240px|Pablo Picasso, Moïse Kisling i Pâquerette w kawiarni la Rotonde w Paryżu (1916) typ 2 - liczba wad: 6, typ 2/3 - liczba wad: 9, typ 3 - liczba wad: 13, typ 3/4 - liczba wad: 21, typ 4 - liczba wad: 30, typ 4/5 - liczba wad: 45, typ 5 - liczba wad: 60, typ 5/6 - liczba wad 90, typ 6 - liczba wad: 120, typ 6/7 - liczba wad: 180, typ 7 - liczba wad: 240.

Rozmiar ziaren

Podziału rozmiarów ziaren dokonuje się w oparciu o przechodzenie przez sita:

large bean: sito nr 14, bold to large bean: sito nr 17/18, good to bold bean: sito nr 17, good bean: sito nr 16/17, medium to good bean: sito nr 16 (minimum 20%), sito nr 15 (minimum 50%), sito nr 14 (maksimum 20%), medium bean: sito nr 15 (minimum 20%), sito nr 14 (minimum 50%), sito nr 13 (maksimum 20%), small to medium: sito nr 13-14 (po 50%), small bean: sito nr 12-13 (po 50%).

Standardy określają też:

barwę ziaren (green/zielona, greenish/zielonkawa, light/jasna, yellow/żółta, yellowish/żółtawa), określenie prażenia ziaren (fine/doskonałe, good to fine/dobre do przedniego, good/dobre, fair/średnie, fair to good/średnie do dobrego, poor/niejednolite), określenie jakości naparu (strictly soft/bardzo łagodny, soft/łagodny, softish/prawie łagodny, hard/twardy, hardish/prawie twardy, rio flavour/ostro-drażniący, Zona de Mata/z regionu Mata).

Standard dla kawy kolumbijskiej thumb|240px|Nowojorscy konsumenci kawy kolumbijskiej Podstawą dla tego standardu jest excelsio medium good quality, czyli kawa średnio dobrej jakości. Należą doń gatunki handlowe Medellin (z okolic Armenii w Antioqii) oraz Manizales (z Sevilli). Upusty stosuje się dla gatunków Bogota, Girardot, Libano oraz Tolima. W próbce wzorcowej, jednofuntowej (453,6 grama) dopuszcza się zaistnienie ośmiu wad. Powyżej tego progu stosuje się upusty cenowe, przy czym liczba wad nie może przekroczyć osiemnastu w próbce.

Tabela przeliczeniowa wad:

ziarna całkowicie czarne, kwaśne, z trześniami: 1 wada na ziarno, muszelki, ziarna połamane, pocięte: 1 wada na pięć ziaren, ziarna częściowo czarne lub kwaśne: 1 wada na 2-5 ziaren, ziarna lekkie: 1 wada na 5 ziaren, małe patyki: 1 wada na trzy sztuki, średnie patyki: 1 wada na sztukę, duży patyk: 2-3 wady za sztukę, skórki trześniowe lub ziarna w łuskach pergaminowych: 1 wada na 2-3 ziarna.

Barwa określana jest tak samo, jak w standardzie brazylijskim, przy czym niedozwolone jest dostarczenie kawy o jaśniejszym odcieniu niż ustala standard. Wzorcem jest dobre prażenie (good rost).

Standard dla kawy meksykańskiej i krajów Ameryki Łacińskiej thumb|240px|Barista Fair Trade Coffee w Sztokholmie Podstawę klasyfikacji stanowią trzy następujące gatunki:

Prime Washed Mexican (Meksyk), Prime Washed Quatemala (Gwatemala), Central Standard Salvador (Salwador).

W jednofuntowej (453,6 grama) próbce typu wzorcowego dopuszczalne jest zaistnienie ośmiu wad. Za ich większą liczbę stosuje się upusty, jednak w próbce nie może być więcej niż osiemnaście wad. Tabela przeliczeniowa jest taka sama jak dla kaw kolumbijskich. W przypadku kaw z Brazylii barwa jest każdorazowo modyfikowana. Wzorcowe prażenie to good rost, a jakość naparu - sweet.

Klasyfikacja rozmiaru ziaren jest następująca:

numer sita 17: 50% ziaren, numer sita 16: 25% ziaren, numer sita 15: 20% ziaren, numer sita 14: 5% ziaren.

Klasyfikacja angolska thumb|240px|Mapa regionu uprawy kawy w Angoli (1893) thumb|240px|Rejony uprawy kawy w Angoli (2020): robusta (brąz) i arabika (pomarańcz) Kawa z Angoli (arabica i robusta, najlepsza gatunku Ambriz) stanowi dobry składnik mieszanek. Po konfliktach zakończonych w 2002, produkcja podupadła i kawa nie jest eksportowana. Niezależnie od tego angolskie standardy biorące pod uwagę liczbę wad, przedstawiały się następująco: typ 1: liczba wad: 0, typ 2: liczba wad: 1-4, typ 3: liczba wad: 5-9, typ 4: liczba wad: 10-19, typ 5: liczba wad: 20-39, typ 6: liczba wad: 40-73, typ 7: liczba wad: 74-110, typ 8: liczba wad: 111-167, typ 9: liczba wad: 168-240, typ 10: liczba wad: 241-367, typ 11: liczba wad: 368-480.

Tabela przeliczeniowa wad: 1-3 patyki, kamienie, ciała obce: 1 wada, 1 skórka: 1-3 wady, 1 trześnia: 1 wada, 1 ziarno w łusce pergaminowej: 3 wady, 1 ziarno czarne: 1 wada, 2 ziarna kwaśne: 1 wada, 6 ziaren wadliwych: 1 wada.

Rozmiary ziaren:

grado/duże: zatrzymuje się na sicie nr 17 (tolerancja 10%), medio/średnie: zatrzymuje się na sicie nr 15 (tolerancja 10%), miudo/małe: zatrzymuje się na sicie nr 15 (tolerancja >50%), corrente/mieszanka: poza wyborem, ziarna perłowe duże: zatrzymuje się na sicie nr 11,5 (tolerancja 10%), ziarna perłowe średnie: zatrzymuje się na sicie nr 10 (tolerancja 10%), ziarna perłowe małe: zatrzymuje się na sicie nr 10 (tolerancja <50%).

Zalecane prażenie:

boa (dobre): barwa uprażonych ziaren jest jednolita, regular (średnie): barwa niejednolita, ma (złe): utrata zapachu przy prażeniu, uprażenie niemożliwe bez spalenia części ziaren.

W Angoli rozróżnia się dwie barwy ziaren: uniforme/jednolita i noo uniforme/niejednolita. Zapach uprażonego ziarna dzieli się na: normal (zapach typowo kawowy), estranho (obcy) oraz intoleravel (nietolerowany, np. pleśni). Smak kategoryzowany jest następująco: dobry (właściwy, kawowy), średni (lekko zmieniony) i zły (odrażający).

Klasyfikacja boliwijska Większość upraw w Boliwii należy do Niemców, którzy zamieszkali tu po II wojnie światowej, a zatem eksport kierowany jest głównie do Niemiec i Szwajcarii. Najlepsze ziarno pochodzi z plantacji położonych na wysokości ponad 1500 m n.p.m. Większość kaw boliwijskich ma niewysoką jakość i gorzkawy smak. Klasyfikacja następuje według norm nowojorskich.

Klasyfikacja brazylijska thumb|200px|Niewolnicy na plantacji kawy około 1885 thumb|200px|Plakat reklamowy z 1931 thumb|200px|Regiony uprawy kawy w Brazylii: arabika (żółty), robusta (pomarańcz) thumb|200px|Gałązka brazylijskiego kawowca z owocami thumb|200px|Worki z brazylijską kawą Brazylia, jako kraj o dużym obszarze, dysponuje różnorodnymi warunkami uprawowymi i wieloma gatunkami kaw o zróżnicowanych właściwościach. Nazwa kawa brazylijska jest więc pojęciem niejednolitym, także w zakresie jakościowym. Produkcję nadzoruje Secreteria Nacional de Economia. Zmieszana kawa średniej jakości z różnych regionów określana jest mianem 100% Brazil. Kawa przeznaczona na eksport nazywa się Brazils z dopiskiem Mild.

Kawy na giełdzie w Rio de Janeiro klasyfikowane są w następujących typach: 2, extra special albo fancy: 4 wady w próbce (300 gramów), 2/3, extra prime: 8 wad, 3, extra prime-prime: 12 wad, 3/4, prime: 19 wad, 4, prime-superio: 26 wad, 4/5, superior: 36 wad, 5, superior-good: 46 wad, 5/6, good: 64 wady, 6, good-regular: 86 wad, 6/7, regular: 123 wady, 7, regular-ordinary: 160 wad, 7/8, ordinary: 260 wad, 8, minimal: 360 wad.

Tabela przeliczeniowa wad: ziarno czarne (wada zasadnicza): 1 wada na ziarno, duży kamień lub grudka ziemi: 5 wad na sztukę, średni kamień lub grudka ziemi: 2 wady na sztukę, mały kamień lub grudka ziemi: 1 wada na sztukę, duży patyk: 5 wad na sztukę, średni patyk: 2 wady na sztukę, mały patyk: 1 wada na sztukę, muszelka: 1 wada za trzy sztuki, ziarno niedojrzałe, połamane: 1 wada na pięć ziaren, ziarno kwaśne: 1 wada dwa ziarna, ziarno niewykształcone: 1 wada na pięć ziaren, skórka duża, trześnia: 1 wada za sztukę, skórka mała: 1 wada na 2-3 ziarna, ziarno w łusce pergaminowej: 1 wada na dwa ziarna.

Barwy ziaren oznaczane są następującymi pojęciami: zielone/green, zielonkawe do zielonej/greenish to green, zielonkawe/greenish, jasnozielonkawe/greenish to lightish, jasnozielone/light to green, zielonkawożółte/greenish to yellowish, jasnożółte/lightish to yellowish, jasne/light, żółtawe/yellowish, żółte/yellow. Ziarna dzielone są według wielkości według przechodzenia przez sita: very large: sito nr 20 o wielkości oczek 8 mm, extra large: sito nr 19 o wielkości oczek 7,5 mm, large: sito nr 18 o wielkości oczek 7 mm, bold: sito nr 17 o wielkości oczek 6,75 mm, good: sito nr 16 o wielkości oczek 6,5 mm, medium: sito nr 15 o wielkości oczek 6 mm, small: sito nr 14 o wielkości oczek 5,5 mm.