Nikołaj Timofiejewicz Antoszkin (ros. Николай Тимофеевич Антошкин, ur. 19 grudnia 1942 we wsi Kuzminowka w ówczesnej Baszkirskiej ASRR, zm. 17 stycznia 2021 w Moskwie) – radziecki i rosyjski wojskowy i polityk, generał pułkownik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1986).
Życiorys Był Mordwinem. Od 1951 mieszkał w Kumiertau, gdzie do 1960 skończył 10 klas szkoły, później pracował w warsztacie remontowo-budowlanym. W sierpniu 1961 został powołany do służby w Armii Radzieckiej, w październiku 1965 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Orenburgu, po czym służył jako lotnik i szef sztabu eskadry oraz dowódca klucza w 10 samodzielnym zwiadowczym pułku lotniczym w Białoruskim Okręgu Wojskowym (w Szczuczynie). Od października 1969 do sierpnia 1970 dowodził kluczem w 293 samodzielnym zwiadowczym pułku lotniczym w Dalekowschodnim Okręgu Wojskowym, w czerwcu 1973 ukończył Wojskową Akademię Sił Powietrznych im. Gagarina w Monino i został dowódcą eskadry i następnie zastępcą dowódcy 511 samodzielnego pułku lotniczego w Odeskim Okręgu Wojskowym, od września 1975 do czerwca 1979 był dowódcą 87 samodzielnego zwiadowczego pułku lotniczego w Turkiestańskim Okręgu Wojskowym w Karszy. Od czerwca 1979 do maja 1980 dowodził 11 samodzielnym zwiadowczym pułkiem lotniczym w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, a od maja 1980 do sierpnia 1980 był dowódcą lotnictwa 20 Gwardyjskiej Armii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech, w 1983 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został dowódcą lotnictwa i zastępcą dowódcy Centralnej Grupy Wojsk w Milovicach. Od marca 1985 do sierpnia 1988 był szefem sztabu i I zastępcą dowódcy Wojskowych Sił Powietrznych Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Na tym stanowisku od 26 kwietnia do 5 maja 1986 brał udział w akcji gaszenia pożaru i likwidacji skutków katastrofy w Czarnobylu, za co nagrodzono go tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Od sierpnia 1988 do czerwca 1989 był dowódcą Wojskowych Sił Powietrznych Środkowoazjatyckiego Okręgu Wojskowego (ze sztabem w Ałma-Acie), od listopada 1989 do listopada 1993 dowodził siłami powietrznymi Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, od listopada 1993 do marca 1997 pełnił funkcję dowódcy Lotnictwa Frontowego, a od listopada 1997 do czerwca 1998 zastępcy głównodowodzącego Sił Powietrznych ds. przysposobienia bojowego. W lutym i czerwcu 1995 brał udział w I wojnie czeczeńskiej. We wrześniu 1998 zakończył służbę wojskową. W 2002 został przewodniczącym Zarządu Klubu Bohaterów Związku Radzieckiego, Bohaterów Federacji Rosyjskiej i pełnych kawalerów Orderu Sławy miasta Moskwy i obwodu moskiewskiego. W 2014 i 2016 został wybrany deputowanym do Dumy Państwowej. W lutym 1975 został pilotem wojskowym I klasy, a 22 lutego 1993 otrzymał tytuł Zasłużonego Lotnika Wojskowego Federacji Rosyjskiej. Zmarł na COVID-19.
Awanse porucznik (29 października 1965) starszy porucznik (6 grudnia 1967) kapitan (30 grudnia 1969) major (29 czerwca 1973) podpułkownik (19 września 1975) pułkownik (27 grudnia 1979) generał major (29 kwietnia 1985) generał porucznik (25 kwietnia 1990) generał pułkownik (10 czerwca 1994)
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (24 grudnia 1986) Order Lenina (24 grudnia 1986) Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy (19 października 2013) Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy (28 sierpnia 1995) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” II klasy (28 listopada 1991) Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” III klasy (22 lutego 1977) I medale.
Przypisy
Kategoria:Radzieccy generałowie pułkownicy lotnictwa Kategoria:Generałowie pułkownicy lotnictwa Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej Kategoria:Mordwińscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Deputowani do Dumy Państwowej Federacji Rosyjskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za zasługi dla Ojczyzny” Kategoria:Radzieccy lotnicy wojskowi Kategoria:Urodzeni w 1942 Kategoria:Zmarli na COVID-19 w Rosji Kategoria:Zmarli w 2021 Kategoria:Pochowani na Federalnym Cmentarzu Wojskowym