Aulis Sallinen (ur. 9 kwietnia 1935 w Salmi) – fiński kompozytor.
Życiorys W latach 1955–1960 studiował w Akademii Sibeliusa, gdzie jego nauczycielami byli Aarre Merikanto i Joonas Kokkonen. W latach 1960–1970 był administratorem orkiestry symfonicznej radia fińskiego w Helsinkach. Od 1963 do 1975 roku wykładał w Akademii Sibeliusa. Od 1958 do 1973 roku był sekretarzem związku kompozytorów fińskich, w latach 1971–1973 również jego przewodniczącym.
W 1978 roku otrzymał nagrodę muzyczną Rady Nordyckiej. W 1983 roku, wspólnie z Krzysztofem Pendereckim, został laureatem Wihuri International Sibelius Prize. W 1979 roku został wybrany na członka Królewskiej Akademii Muzycznej w Sztokholmie, w tym samym roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Turku.
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości korzystał z technik awangardowych, w latach 70. XX wieku dokonał jednak zwrotu w kierunku tradycji neoromantycznej, przejawiającego się w wyrazistej systematyce i pracy motywicznej, stosowaniu techniki ostinatowej i pojawieniu się elementów systemu dur-moll. W latach 80. zaczął stosować technikę mozaikową i zestawienia elementów różnych stylów, w latach 90. natomiast w jego twórczości pojawił się element malarskości, związany z programowym charakterem kompozycji.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Fińscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Absolwenci Akademii Sibeliusa