Travunijana – rodzaj ślimaków z rzędu Littorinimorpha i rodziny źródlarkowatych (Hydrobiidae).
Morfologia Ślimaki te mają białawe ciało i niewielkie oczy. Ich muszla jest owalno-stożkowata do podługowato-stożkowatej i osiąga od 1,9 do 3,7 mm wysokości. Rzeźba na powierzchni protokonchy składa się z drobnych, płytszych niż u Belgrandia dołków i pozbawiona jest linii spiralnych. Ujście muszli jest słabiej rozszerzone niż u Plagigeyeria, ma prosty profil boczno-wargowy i gładko zafalowaną krawędź wrzecionową. Narządy rozrodcze odznaczają się prąciem o tępym wierzchołku i z niewielkim wyrostkiem przedwierzchołkowym po lewej stronie.
Ekologia i występowanie Mięczaki te są endemitami Gór Dynarskich na Bałkanach. Występują na terenach krasowych w południowej części Chorwacji oraz w Hercegowinie. Wzdłuż południowej części wybrzeża dalmatyńskiego rozprzestrzenione są od Gradacu i Pločy na północy po Dubrownik na południu. W głąb lądu sięgają po Prolog, Vrgorac, Svitavę, Veličani, Trebinje, Bilećę, Gatačko polje, Dabarsko polje i okolice Hodbiny.
Ślimaki te zasiedlają źródła. Wchodzą w skład bentosu. Należą do zdrapywaczy żerujących na peryfitonie.
Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 2019 roku przez Jozefa Grego i Petera Glöera jako takson monotypowy z jednym, typowym gatunkiem – T. vruljakensis. Nazwa rodzajowa pochodzi od Trawunii. W 2020 roku Jozef Grego dokonał rewizji taksonomicznej rodzajów Plagigeyeria i Travunijana, włączając do tego drugiego liczne gatunki.
Do rodzaju tego zalicza się 10 opisanych gatunków: Travunijana angelovi (Schütt, 1972) Travunijana djokovici J. Grego & V. Pešić, 2021 Travunijana edlaueri (Schütt, 1961) Travunijana gloeri Grego, 2020 Travunijana klemmi (Schütt, 1961) Travunijana nitida (Schütt, 1963) Travunijana ovalis (Kuščer, 1933) Travunijana robusta (Schütt, 1959) Travunijana tribunicae (Schütt, 1963) Travunijana vruljakensis Grego & Glöer, 2019
Przypisy
Kategoria:Źródlarkowate