Jan Kłossowicz (ur. 26 czerwca 1935 w Opatowie) – polski krytyk teatralny, historyk dramatu i teatru, tłumacz. Syn Kazimierza Kłossowicza, inżyniera, podporucznika rezerwy zamordowanego w KatyniuOfiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu.(Katyń. Księga cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. R.O.P.W.iM. Warszawa 2000, s. 271.) i Eugenii Igielskiej, farmaceutki. Wykształcenie Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1959. Praca magisterska napisana pod kierunkiem Jana Kotta: Teoria i dramaturgia Witkacego została opublikowana w „Dialogu” i zapoczątkowała stałą współpracę z tym miesięcznikiem.
Praca zawodowa Kierownik działów teatralnych i kulturalnych oraz recenzent w tygodnikach: „Przegląd Kulturalny” (1962–1963), „Współczesność” (1969–1971), „Literatura” (1971–1990), „Spotkania” (1991–1993). Recenzent teatralny tygodnika „Polityka” (1963–69) oraz miesięcznika „Przegląd Powszechny” (1989–1990 i 2004–2012). Współpracował jako kierownik lub doradca literacki z warszawskimi teatrami: Dramatycznym (1959–1963), Współczesnym (1969–1981) i Ateneum (1981–1986), a także z Teatrem im. Osterwy w Lublinie (1987–1990). W latach 1963–1969 kierownik redakcji klasyki w Teatrze Telewizji. Od 1960 należy do Międzynarodowego Instytutu Teatralnego (ITI). Od 1989 członek współzałożyciel Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Twórczość Autor kilkudziesięciu esejów i rozpraw na temat teatru i dramatu, publikowanych od 1959 w czasopismach polskich („Dialog”, „Teatr”) i zagranicznych („The Drama Revue”, „Journal of Dramatical Theory and Critisism”, USA, „Critique”, Francja), oraz kilkuset recenzji teatralnych i artykułów przedrukowywanych także w czasopismach zagranicznych (Wielka Brytania, USA, Francja, Niemcy, Kanada, Jugosławia, Rosja, Japonia). Tłumacz. Autor przekładów dramatów, eseistyki i prozy z angielskiego i francuskiego. Współtwórca scenariuszy wystaw: Polski Teatr Współczesny (Tokio, 1960), Présences polonaises (Centre Pompidou, Paryż, 1983), 4 x Paryż (Galeria Zachęta, Warszawa, 1984), Europa, Europa (Kunst-und Ausstellungshalle, Bonn, 1994).
Publikacje książkowe Teatr stary i nowy (eseje krytyczne) Warszawa, 1973. Mrożek, Warszawa, 1980 (publikowany w wersji angielskiej i francuskiej). Mgliste sezony (recenzje i szkice o teatrze), Warszawa, 1981, . Tadeusz Kantor (monografia) Warszawa, 1991, . (przekłady.: niemiecki, Tübingen-Basel, 1995 , arabski, Kair, 1996, czeski: Divadlo Tadeusze Kantora, tł. Irena Lexova, Institut Umeni, Praha, 2017, ). Słownik teatru polskiego, Warszawa, 2002, . Antologia dramatu polskiego.1945–2005, Warszawa 2007 (wybór 48 sztuk 38 autorów), t. 1. , t. 2. .
Publikacje w książkach zbiorowych Samotność i uniwersalizm Witkacego /w:/ Z problemów literatury polskiej XX wieku. Warszawa, 1965. Tadeusz Miciński /w:/ Obraz literatury polskiej XIX i XX wieku, Warszawa, 1967. Krytyka skorumpowana /w:/ Wprowadzenie do nauki o teatrze, Wrocław, 1978. Lekcja anatomii. Fabuły Kantora /w:/ Dziś Tadeusz Kantor, Kraków, 2014, .
Ważniejsze prace napisane lub tłumaczone i opublikowane w językach obcych hasło: St. I. Witkiewicz /w;/ Enciclopedia dello spettacolo, Milano, 1965. rozdział: Poland /w:/ World Theatre, Toronto, 1986. Le théâtre de la mort doit-il mourir?, /w:/ Kantor l’artiste à la fin du XXe siècle, Paris, 1990, . Kantor’s Legacy, /w:/ Hommage to Tadeusz Kantor, Supplement to „Journal of Dramatic Theory”, vol. X,;Lawrence, Kansas, 1995. wszystkie hasła dotyczące teatru polskiego. /w:/ La scène moderne. Encyclopédie mondiale des arts du spectacle, Paris 1997, .
Przypisy
Bibliografia
Hasło Jan Kłossowicz na stronach Stowarzyszenia Pisarzy Polskich
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Ludzie urodzeni w Opatowie Kategoria:Polscy dziennikarze kulturalni Kategoria:Polscy krytycy teatralni Kategoria:Urodzeni w 1935