Wanda Zofia Renik, także Wanda Renikowa, Wanda Janowska (ur. 3 września 1925 w Grodnie) − polska teatrolożka, pedagożka teatru, wykładowczyni łódzkiej Szkoły Filmowej.
Absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Doktor polonistyki. Wieloletnia wykładowczyni Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi, gdzie była promotorką prac dyplomowych m.in. Leszka Piotra Skiby i Cezarego Pazury. W pracy naukowej zajmowała się pedagogiką teatru oraz twórczością Marii Konopnickiej, Gabrieli Zapolskiej i Elizy Orzeszkowej. Była czynnym członkiem warszawskiego Stowarzyszenia Grodnian im. Elizy Orzeszkowej, z ramienia którego współorganizowała wystawę „Grodno i Wołkowysk w II Rzeczypospolitej” w Muzeum Zamkowym w Kwidzynie (2002).
Z ramienia Stowarzyszenia Grodnian im. Elizy Orzeszkowej współorganizowała wystawę „Pamięć Grodna. 1919–1939” (luty–kwiecień 1999) w Muzeum Niepodległości w Warszawie. Była to pierwsza tak duża wystawa dotycząca Grodna po 1945.
Odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi (1955)Uchwała Rady Państwa z dnia 11 lipca 1955 r. o nadaniu odznaczeń państwowych ()..
Matka Krzysztofa Renika.
Bibliografia Wanda Renikowa, Z dziejów Grodna, s. 9–33, w: „Pamięć Grodna. 1919–1939" Informator wystawy luty–kwiecień 1999, Muzeum Niepodległości w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II Kategoria:Ludzie urodzeni w Grodnie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Polscy teoretycy kultury Kategoria:Urodzeni w 1925