thumb|Nektarniki Euphorbia esculenta thumb|Miodniki na głównym nerwie liścia śliwy
Miodniki, nektarniki (, ) – jedno- lub wielokomórkowe organy gruczołowe roślin wydzielające nektar. Mają bardzo różnorodną formę, mogą być niepozorne lub okazałe i barwne. Zlokalizowane zwykle w kwiecie służą do wabienia zwierząt, głównie owadów, dokonujących zapylenia. Rośliny wyposażone w miodniki i wytwarzające nektar nazywane są roślinami miododajnymi.
Funkcja Miodniki wydzielają nektar, który wabi zwierzęta dokonujące zapylania kwiatów. Nektar zawiera węglowodany w różnym stężeniu, w związku z czym u jednych gatunków roślin bywa wodnisty, u innych gęsty. Różne gatunki z różną intensywnością wydzielają nektar, przy czym dla roślin korzystne jest wydzielanie ograniczonych jego ilości. Zmusza to bowiem zwierzęta zapylające do odwiedzania wielu kwiatów, co ułatwia zapylenie krzyżowe.
Budowa Komórki gruczołowe wewnątrz miodnika cechują się gęstą protoplazmą, komórki zaś w sąsiedztwie miodnika zwykle obfitują w skrobię. Nektar wydzielany jest na zewnątrz za sprawą dyfuzji przez ściany komórkowe (w takich wypadkach miodniki nie są pokryte kutykulą), może wyciekać przez szparki lub może gromadzić się pod epidermą i uwalniany jest w wyniku jej pęknięcia.
Podział Miodniki występują najczęściej w obrębie kwiatów jako tzw. miodniki kwiatowe. Niekiedy jednak zlokalizowane są na innych częściach rośliny, takich jak ogonki liściowe, główny nerw liścia (np. u akacji i śliwy), liście przykwiatowe czy kąty nerwów liściowych. W takich przypadkach określane są jako miodniki pozakwiatowe. W obrębie kwiatu miodniki występować mogą u podstawy słupka, na wewnętrznej stronie płatków korony czy u podstawy płatków korony. Czasami rolę miodników spełniają niektóre przekształcone pręciki, tzw. prątniczki, jak ma to miejsce np. u dziewięciornika błotnego. U tego gatunku miodniki nie wydzielają słodyczy – tego typu miodniki określane są mianem zwodniczych.
Przypisy
Kategoria:Kwiat