mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 123 na język polski z 1907 przez Jana Kasprowicza.
Sonet 123 (incipit NO ! Time, thou ſhalt not boſt that I doe change, ) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonety 123, 124 i 125, mogą być uważane za poetycki komentarz do wspaniałego roku 1603–1604, kiedy to wielu poetów składało literackie hołdy nowemu królowi Anglii Jakubowi I Stuartowi, jednakże William Szekspir tego nie uczynił.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, zmierzając do końca cyklu sonetów poświęconych Młodzieńcowi, zapewnia o stałości swoich uczuć wbrew czasowi. Wychodząc z zapewnień złożonych w poprzednim sonecie, że jego stała miłość, zapewnia najlepszą obronę, zaprzecza znaczeniu upływu czasu i wydarzeń z przeszłości na jego miłość. Nawet jeśli obiekt jego miłości nie jest wart jego oddania, nie ma to znaczenia, dla miłości jest zdolny do poświęcenia.
Metafora w drugim wersie, może być nawiązaniem do współczesnych poecie piramid uświetniających łuki triumfalne wzniesionych w Londynie, celem uświetnienia przemarszu nowego króla. W kolejnych wersach poeta deklaruje, że nie wywarły na nim wrażenia.
Polskie przekłady 1907 Nie ujrzysz, Czasie, we mnie zmian! Budowy Jan Kasprowicz 1913 Nie pusz się próżno, Czasie, mą zmiennością: Maria Sułkowska 1922 Nie ujrzysz, Czasie, we mnie zmian! Budowy Jan Kasprowicz 1948 Nie będziesz ty, Czasie, chełpił, żem się zmienił Władysław Tarnawski 1968 Nie, nie będziesz się, Czasie, chełpił moją zmianą: Marian Hemar 1979 Nie chełp się, Czasie, że ujrzysz mą zmianę! Maciej Słomczyński 2011 Nie, Czasie, nie chełp się, żeś poddał mnie przemianie: Stanisław Barańczak 2015 Nie, nie triumfuj Czasie, że mnie zmieniasz: Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a