George Stephănescu (ur. 13 grudnia 1843 w Bukareszcie, zm. 25 kwietnia 1925 tamże) – rumuński kompozytor, dyrygent i pedagog.
Życiorys W latach 1859–1864 uczył się u Franza Lorenza (fortepian) oraz Ernsta Weinetera i Eduarda Wachmanna (harmonia), następnie w latach 1864–1867 kontynuował naukę u Wachmanna w nowo utworzonym konserwatorium w Bukareszcie. Od 1867 do 1871 roku studiował w Konserwatorium Paryskim u Napoléona-Henri Rebera (harmonia i kontrapunkt), Daniela Aubera i Ambroise’a Thomasa (kompozycja), Enrica Delle Sedie (śpiew) i Antoine’a François Marmontela (fortepian). Po powrocie do Bukaresztu był profesorem śpiewu w konserwatorium (1872–1904) i dyrygentem teatru narodowego (1877–1890).
Twórczość Był jedną z czołowych postaci rumuńskiego życia muzycznego XIX wieku, uważany jest za pierwszego rumuńskiego kompozytora, który napisał symfonię (1869). W swoich pieśniach wykorzystywał elementy rumuńskiego folkloru muzycznego. Jako kompozytor dzieł scenicznych był współtwórcą repertuaru narodowego, przetłumaczył kilka librett oper. Do jego uczniów należeli Hariclea Darclée, Giovanni Dimitrescu, Grigore Gabrielescu, Zina de Nori i Elena Teodorini.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Rumuńscy kompozytorzy operowi Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1925 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bukareszcie