Paul Graener (ur. 11 stycznia 1872 w Berlinie, zm. 13 listopada 1944 w Salzburgu) – niemiecki kompozytor i dyrygent.
Życiorys Uczęszczał do konserwatorium Veita w Berlinie, gdzie jego nauczycielem był Albert Becker. Przerwał jednak studia i działał jako dyrygent w Berlinie, Królewcu i Bremie. W 1896 roku wyjechał do Londynu, gdzie działał jako dyrygent Theatre Royal Haymarket, a w latach 1897–1902 był wykładowcą Królewskiej Akademii Muzycznej. W 1908 roku został wykładowcą kompozycji w wiedeńskim Neues Konservatorium, następnie od 1910 do 1913 roku był dyrektorem Mozarteum w Salzburgu. W następnych latach działał jako dyrygent w Berlinie, Lipsku, Dreźnie i Monachium.
W 1920 roku został przyjęty na członka Preußische Akademie der Künste. Od 1920 do 1924 roku wykładał kompozycję w konserwatorium w Lipsku. W latach 1930–1933 był dyrektorem berlińskiego konserwatorium Sterna, a w latach 1933–1941 wiceprzewodniczącym i kierownikiem działu kompozycji Reichsmusikkammer.
Twórczość Był reprezentantem późnoromantycznej muzyki niemieckiej, w jego twórczości widoczny jest wpływ Richarda Straussa, Maxa Regera i Hansa Pfitznera. Jako jeden z nielicznych kompozytorów niemieckich sięgał po elementy impresjonizmu. W swoich pieśniach kontynuował tradycję liryki romantycznej, wykorzystywał też melodie ludowe. W operze Friedemann Bach posłużył się archaizacją i cytatami muzycznymi z dzieł W.F. Bacha.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Nuty Paula Graenera w bibliotece Polona
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie