Bolesława Duszyńska (ur. 1908 w Pjannie na Wołyniu, data śmierci nieznana) – doktor filozofii, filolog klasyczny.
Życiorys Urodziła się jako córka Walentyna urzędnika administracji rolnej oraz Walerii z Turobińskich. Po ukończeniu gimnazjum w Łucku w 1925 studiowała filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim, pracując jednocześnie w szkole średniej.
W 1929 uzyskała doktorat z filozofii na podstawie pracy Spokój ducha według stoików napisanej pod kierunkiem Tadeusza Zielińskiego, a w następnym złożyła egzamin pedagogiczny uprawniający do nauczania w szkolnictwie na poziomie średnim. Etat uzyskała w XII LO w Warszawie, gdzie pracowała również przez całą okupację na tajnych kompletach. Równocześnie kształciła się dalej naukowo, zajmując się szczególnie filozofią stoicką (pojęcie ruchu tonicznego oraz tłumaczenie tekstów Epikteta). W 1945 przeszła do pracy w charakterze nauczyciela w VIII LO w Poznaniu. Niedługo potem została lektorem j. greckiego na Uniwersytecie Poznańskim, a następnie adiunktem. W 1948 napisała rozprawę pt. Zasady somatologii stoickiej i przedstawiła ją jako podstawę habilitacji.
Rozprawa i cały dorobek dr Duszyńskiej został oceniony pozytywnie przez czterech recenzentów (profesorów: J. Sajdaka, W. Klingera, A. Krokiewicza i J. Dziecha) w czerwcu 1949. Wniosek o nadanie dr Duszyńskiej veniam legendi został skierowany do Ministerstwa. W 1951 habilitacja została odrzucona. Z materiałów archiwalnych wynika, że stało się do za sprawą opinii prof. Tadeusza Krońskiego, który zarzucił pracy "płytkość oraz odchylenie idealistyczne". Dr Duszyńska pracowała na Uniwersytecie Poznańskim do 1952, kiedy nie przedłużono jej już zatrudnienia. Przeszła na rentę w 1957 ze względu na stan zdrowia. Zmarła kilka lat później.
Stopnie i tytuły naukowe 1929 - magister 1929 - doktorat z filozofii 1948 - złożenie rozprawy habilitacyjnej
Publikacje
Książki O stoickim ruchu tonicznym. De stoicorum motu tonico, Warszawa 1938. Zasada somatologii stoickiej, Poznań 1948. Wydanie II pod tytułem Zasady somatologii stoickiej, Warszawa 2002.
Artykuły Cicero’s Argumentation in the First Dialogue of his „De Finibus bonorum et malorum”, „Eos” 43 (1948–1949), 211–218. Stoicyzm w etyce, „Filomata”, Lwów 1936. numer? zakres stron? – nie zdołano ustalić Epiktetos, Wyjątki z Encheiridionu (przekład), „Meander” t. III, 1948, z. 2, s. 109-110. Epiktet, Encheiridion, Zasady praktyczne postępowania moralnego, materiał przedstawiony do druku, Poznań 1950. – nie jest pewne, czy chodziło o publikację książkową, czy o artykuł w czasopiśmie Epiktet, Encheiridion, Diatryby, przekład i komentarz (teksty spłonęły w Warszawie w sierpniu 1944 roku).
Przypisy
Bibliografia Stępień P., Wesołowska E., Wikarjak T. (red.), Od Hammera do Bergera - biogramy pracowników Katedry oraz Instytutu Filologii Klasycznej, [w:] Aetas Aurea Sto lat filologii klasycznej na Uniwersytecie w Poznaniu 1919-2019, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2018, s. 48-49, .
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Polscy filolodzy klasyczni Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w XX wieku