Baltazar Plata (Platha) herbu Plata (odmiana herbu Ostoja) (zm. po 1578 r.) – dziedzic dóbr Lotyń, dworzanin króla Zygmunta II Augusta.
Życiorys
Baltazar Plata był dworzaninem królewskim. Od Zygmunta II Augusta (w roku 1569) i Henryka III Walezego (w roku 1574) uzyskał przywileje, mocą których otrzymywał corocznie sumę 100 zł, wypłacaną przez Żydów poznańskich. Potwierdził te przywileje Stefan Batory w roku 1578Biblioteka Kórnicka, PAN, Teki Dworzaczka - Monografie - Platowie h. Ostoja.. Jego małżonką była Elżbieta z Oporowa, z którą spisał dożywocie w 1569 rokuAGAD, Metryka Koronna, nr 107, f. 437-438.. Dwa lata później zapisał na swych dobrach 600 fl. Florianowi OłdakowskiemuAGAD, Metryka Koronna, nr 109, p. 536-539.. Synem Baltazara Platy był Michał, który wg S. Uruskiego został naganiony w szlachectwie przez Sierakowskiego i oczyścił się z zarzutu. Świadectwo w tej sprawie zostało złożone podczas elekcji deputackiej w Starogardzie w roku 1637. Zgodnie z tym świadectwem rodzicami Baltazara Platy byli Mikołaj i Eufrozyna Manteuffel-Kiełpińska a dziadkami po mieczu Jakub i Katarzyna KonarskaS. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1917, t. XIV, s. 57..
Zobacz też
Herb Ostoja Ród Ostojów (Mościców)
Przypisy
Bibliografia Teki Dworzaczka. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX w., Biblioteka Kórnicka, PAN, Kórnik-Poznań 1995–2019 - Teki Dworzaczka. AGAD, Metryka Koronna, nr 105, f. 92-92v., 205-205v.; nr 107, f. 437-438; nr 109, p. 388-390, 536-539; nr 118, k. 239v.-241. S. Uruski, Rodzina. Herbarz szlachty polskiej, Warszawa 1917, t. XIV.
Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Dworzanie Zygmunta II Augusta Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Zmarli w 1578