FrancescoDall’Olio, pseudonim Pupo (ur. 30 grudnia 1953 w Modenie) – włoski siatkarz, medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, wielokrotny mistrz Włoch oraz trener siatkarski.
Jego syn Andrea, również jest siatkarzem i gra na pozycji rozgrywającego.
Życiorys Kariera reprezentacyjna Dall'Olio zadebiutował w reprezentacji Włoch 7 czerwca 1972 w przegranym meczu z Czechosłowacją. Wystąpił na igrzyskach olimpijskich 1976 odbywających się w Montrealu, podczas których zagrał we wszystkich spotkaniach. Włosi, którzy przegrali wszystkie mecze zajęli 8. miejsce w swoim pierwszym siatkarskim turnieju olimpijskim. Wywalczył srebro podczas mistrzostw świata 1978 rozgrywanych w jego ojczyźnie. Podczas igrzysk olimpijskich 1980 w Moskwie wystąpił we wszystkich meczach fazy grupowej i wygranym spotkaniu o 9. miejsce Libią. Reprezentował Włochy na igrzyskach olimpijskich 1984 w Los Angeles. Zagrał w jednym z czterech meczów fazy grupowej, półfinale i zwycięskim pojedynku o brąz z Kanadą. W drużynie narodowej do 1987 rozegrał 243 lub 254 meczów.
Sukcesy Mistrzostwa Świata: 1978 Igrzyska Olimpijskie: 1984
Kariera klubowa Kariera trenerskaLataKlub 1995–1996 ASPC Gioia del Colle 1996–1997 Conad Ferrara 1997–1998 Casa Modena Unibon 1999–1999(od 23.02.1999) Mail Express Cariparma 1999–2001(od 28.10.1999)(do 26.02.2001) Yahoo Italia Volley Ferrara 2001–2002 Deutsche Bank Fondi - CR Asti 2002–2005 Edilbasso & Partners Padwa 2005–2007 Copra Berni Piacenza 2007–2008(do 18.02.2008) RPA-Luigibacchi.It Perugia 2008–2009(od 26.11.2008) Sisley Treviso 2010–2010(do 05.12.2010) Sir Safety Perugia 2015 Włochy (kobiety) - asystent trenera 2016–2017(od 13.12.2016) Conad Reggio Emilia 2017–2018 Volley Tricolore Reggio Emilia 2018–2020 AMA San Martino 2020–2022(do 29.10.2022) Stadium Mirandola Był zawodnikiem włoskich klubów Panini/Daytona Las Modena (1969–1981, 1984–1986, 1994–1995), Casio Milano (1981–1983), Zinella Volley Bologna występującego pod nazwami Bartolini, Camst i Fochi Bologna (1983–1984, 1987–1989, 1992–1994), Acqua Pozzillo Catania (1986–1987), Olio Venturi Spoleto (1989–1990) i Gabeca Montichiari (1990–1992). Zdobył mistrzostwo Włoch sześciokrotnie w latach 1970, 1972, 1974, 1976, 1986 i 1995 oraz sześciokrotnie triumfował w pucharze Włoch w 1979, 1980 1984, 1985, 1986 i 1995. Zwyciężał w Pucharze Europy Zdobywców Pucharów w 1980, 1986, 1991, 1992 i 1995 oraz w Pucharze CEV w 1985.
Sukcesy Liga włoska: 1970, 1972, 1974, 1976, 1986, 1995 1971, 1979, 1981, 1985 Puchar Włoch: 1979, 1980 1984, 1985, 1986, 1995 Puchar Europy Zdobywców Pucharów: 1980, 1986, 1991, 1992, 1995 1988, 1989 Puchar CEV: 1985 Superpuchar Europy: 1987, 1991
Kariera trenerska Po zakończeniu kariery zawodniczej pracował jako trener. Pełnił tę funkcję w klubach A.S. Pinuccio Capurso Volley i Volley Ferrara. W sezonie 1997/1998 z Casą Unibon Modena zdobył superpuchar Włoch, Puchar Włoch i Puchar Europy Mistrzów Klubowych. Następnie był trenerem m.in. zespołów Pallavolo Parma, 4Torri Ferrara, Copra Berni Piacenza, RPA-Luigibacchi.It Perugia i Sisley Treviso. W 2015 został asystentem trenera kobiecej reprezentacji Włoch, a w 2017 trenerem Volley Tricolore Reggio Emilia.
Sukcesy Superpuchar Włoch: 1997 Superpuchar Europy: 1997 Puchar Włoch: 1998 Puchar Europy Mistrzów Klubowych: 1998 Puchar Top Teams: 2006 Puchar CEV: 2007 Liga włoska: 2007
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Ludzie urodzeni w Modenie Kategoria:Włoscy siatkarze Kategoria:Siatkarze Pallavolo Modena Kategoria:Włoscy medaliści olimpijscy Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Siatkarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1984 Kategoria:Włoscy trenerzy siatkarscy