Patrick William Riordan (ur. 27 sierpnia 1841 w Chatham, zm. 27 grudnia 1914 w San Francisco) – kanadyjsko-amerykański duchowny rzymskokatolicki pochodzenia irlandzkiego, arcybiskup San Francisco.
Biografia Młodość i prezbiteriat Urodził się w Nowym Brunszwiku, w Kanadzie. Jego rodzice, Matthew i Mary Riordanowie, pochodzili z Irlandii. Gdy Patrick miał siedem lat, przeprowadzili się do Chicago w Stanach Zjednoczonych.
Przyszły hierarcha w 1858 ukończył studia na Uniwersytecie w Notre Dame w Indianie. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie 7 grudnia 1859 znalazł się w grupie dwunastu pierwszych studentów Papieskiego Kolegium Północnoamerykańskiego. Z powodów zdrowotnych musiał opuścić Rzym. Edukację dokończył na uniwersytecie w Paryżu i na American College w Leuven, w Belgii. 10 czerwca 1865 w Mechelen otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem diecezji Chicago.
Po powrocie do Stanów został wykładowcą prawa kanonicznego i teologii dogmatycznej na . Od 1868 był proboszczem kolejno w Woodstocku, Joliet oraz parafii św. Jakuba w Chicago.
Episkopat 17 lipca 1883 papież Leon XIII mianował go koadiutorem arcybiskupa San Francisco oraz arcybiskupem tytularnym cabasyjskim. 16 września 1883 w kościele św. Jakuba w Chicago przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa Chicago Patricka Augustine Feehana. Współkonsekratorami byli biskup Louisville oraz biskup Vincennes Francis Silas Marean Chatard.
21 grudnia 1884, po przejściu na emeryturę abpa Josepha Sadoca Alemany y Conilla OP, został arcybiskupem San Francisco.
Jako arcybiskup zbudował nową katedrę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w San Francisco, oddaną w 1891. W 1898 doprowadził do otwarcia pierwszego seminarium w archidiecezji - Seminarium Świętego Patryka w Menlo Park, przez kolejne ćwierć wieku będące jedynym większym seminarium w zachodniej części Stanów. Dbał również o powstawanie nowych szkół.
Popierał tworzenie parafii i kościołów narodowych, w których emigranci mogliby usłyszeć własny język. Sam znał sześć języków. Ściągnął do swojej archidiecezji szereg zgromadzeń zakonnych. W latach 90 XIX w. Kościół w San Francisco odczuł ataki - protestanckiego stowarzyszenia o profilu antykatolickim.
Był inicjatorem wniesienia pierwszej sprawy przed Stały Trybunał Arbitrażowy przeciwko Meksykowi w kwestii Pobożnego Funduszu Kalifornijskiego. Sprawa została w 1902 wygrana przez stronę amerykańską, jednak Meksyk przez kilka dziesięcioleci odmawiał wypłaty zasądzonych zobowiązań.
W 1903, ze względu na słabe zdrowie, poprosił papieża o koadiutora, który został mu przydzielony. Po trzęsieniu ziemi w San Francisco w 1906 odprawił mszę świętą na wolnym powietrzu, a następnie dzięki hojnej pomocy finansowej amerykańskich katolików, wspomógł odbudowę miasta.
Arcybiskupem Sam Francisco był do śmierci 27 grudnia 1914.
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy biskupi katoliccy Kategoria:Kanadyjscy biskupi katoliccy Kategoria:Archidiecezja rzymskokatolicka San Francisco Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1914