Katarzyna du Château, de domo Trzcińska (ur. 18 czerwca 1966 w Gdańsku) – polska aktorka teatralna, filmowa, modelka, prezenterka telewizyjna i producentka.

Życiorys W latach 1981–1985 uczęszczała do VIII LO w Gdańsku. W latach 1985–1989 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie. Studia ukończyła, występując w dyplomowym spektaklu muzycznym „Muzykoterapia” (reż. Andrzej Strzelecki) w Teatrze Rampa.

W trakcie studiów zagrała w przedstawieniach Teatru Telewizji: „Przypowieść głupca” (reż. Jacek Bursztynowicz) i „Para za parą” (reż. Andrzej Zakrzewski). Po ukończeniu studiów przez rok mieszkała w Australii, a w latach 1990–1994 była aktorką w Teatrze Studio w Warszawie. Współpracowała również ze stołecznymi teatrami: Współczesnym i Komedia, a także w Theatre de Luciole Paris.

Podczas studiów była modelką Mody Polskiej Jerzego Antkowiaka, później współpracowała z czołowymi polskimi projektantami: Grażyną Hasse, Xymeną Zaniewską, Bernardem Hanaoka, Joanną Klimas i Gosią Baczyńską. Była także producentką i reżyserką pokazów mody.

W latach 90. była prezenterką prowadzącą programy telewizyjne w tym muzyczne: 60/90, Tylko muzyka, Bravo Bis!, Dzień dobry na dzień dobry i Na gapę.

Występowała w programach satyrycznych: On, czyli Kto? (reż. Filip Bajon), MDM-Mann do Materny i Rozmowy w tłoku (jako parodystka Grażynę Torbicką).

Wyprodukowała i wyreżyserowała monodram muzyczny Nico – jestem znikąd wystawiany w latach 2003–2010.

Życie prywatne W 2011 zachorowała na nowotwór. Po długotrwałym leczeniu powróciła do zawodu aktorki i od 2017 występuje na deskach Teatru Komedia w Warszawie.

Od 2021 jest żoną Piotra du Château.

Teatr 1986 – Opera za 3 grosze 1988 – Muzykoterapia 1988 – Przypowieść głupca 1989 – Para za para 1990 – Tamara 1991 – Zagraj to jeszcze raz Sam 1991 – Usta milczą, dusza śpiewa 1991 – Miasto liczy psie nosy 1991 – Śmierć Iwana Iljicza 1992 – Lautréamont Sny 1992 – Tacy byliśmy 1993 – Epitafium dla poety 1994 – Ars Erotika 1995 – Matka Chrzestna 2012 – Luiza to wariatka 2010 – Nico-jestem znikąd 2017 – Seks, miłość i podatki 2018 – Milczenie

Filmografia 1991 – Rozmowy kontrolowane 1993 – Czterdziestolatek. 20 lat później 1999 – Dług 1999 – Kallafiorr 1999 – Na dobre i na złe 2000 – Gunblast Vodka 2000 – Rancid Aluminium 2003 – M jak miłość 2003 – Siedem przystanków na drodze do raju 2004 – Pensjonat pod Różą 2004 – Talki z resztą 2005 – Egzamin z życia 2006 – Będziesz moja 2007 – Szaleńcy 2007 – Dwie strony medalu 2007 – Ja wam pokażę 2007 – Ryś 2010 – Milczenie jest złotem 2010 – Na Wspólnej 2012 – Nad rozlewiskiem 2013 – Prawo Agaty 2013/2014 – Cisza nad rozlewiskiem 2014 – Barwy szczęścia 2016 – Druga szansa 2017 – Diagnoza 2017 – Komisarz Alex 2017/2018 – Pensjonat nad rozlewiskiem 2018 – O mnie się nie martw 2019 – Młody Piłsudski 2019 – Mowa ptaków 2020 – Zieja

Pozostałe projekty 2005 – 2006 producentka artystyczna sesji fotograficznych w magazynie Gala G+J 2005 – Rzecznik Prasowy filmu „Wróżby Kumaka” reż. Robert Gliński 2006 – Rzecznik Prasowy filmu „Co słonko widziało” reż. Michał Rosa 2009 – Rzecznik Prasowy filmu „Magiczne drzewo” reż. Andrzej Maleszka

Przypisy

Linki zewnętrzne Katarzyna Trzcińska, IMDb Katarzyna Trzcińska, FilmPolski Katarzyna Trzcińska, Filmweb

Kategoria:Polskie aktorki filmowe Kategoria:Urodzeni w 1966